Nowenna ku czci św. Moniki stanowi niezwykłą pomoc dla matek i żon walczących o dobro rodziny. Jeśli szukasz ratunku dla dziecka, które odeszło od wiary, lub pragniesz przemiany męża, ta modlitwa jest dla ciebie. Przez dziewięć dni, czerpiąc z duchowości świętej, wypraszać będziemy łaskę nawrócenia i pokój serca, ufając, że Bóg wysłucha wytrwałych próśb zanoszonych z macierzyńską miłością.
Tekst nowenny ku czci św. Moniki
Dzień 1
Temat: Rodzić ku życiu wiecznemu
W naszej wspólnej pielgrzymce przez ziemię my, grzesznicy, musimy się nawzajem wspierać. Oby więzy krewi były nam w tym pomocą, a nie obciążeniem.
Z „Wyznań” św. Augustyna:
„Matka moja gorąco w Ciebie wierzyła. (…) W swoim czystym sercu, pełnym wiary w Ciebie, bardziej cierpiała rodząc mnie ku wiecznemu zbawieniu niż niegdyś rodząc cieleśnie. [Ojciec] nie zdołał udaremnić wpływu pobożnej matki i odwieść mnie od wiary w Chrystusa; on sam jeszcze w Niego nie wierzył. Matka ze wszystkich sił starała się, abyś Ty, Boże mój, raczej niż on, był moim ojcem [I, 11].”
Modlitwa wspólna:
Boże miłosierny, który w świętej Monice dajesz nam przykład macierzyńskich uczuć i chrześcijańskiego poświęcenia, naucz nas takiej miłości do dzieci, która jest w stanie przekroczyć granice biologicznej więzi i dosięgnąć wieczności.
Wspominając jej oddanie Tobie i cierpliwą czułość dla grzesznego syna, prosimy: przez nasze usta zechciej przemówić do dziecka, które zapomina o Tobie. Nie wypuszczaj go z rąk, kieruj jego drogami, własną ręką odnawiaj to, co sam stworzyłeś.
Ty, Panie, znasz cierpienia matki, dźwigającej brzemię Ewy, poszukującej w bólu tego, co w bólu urodziła. Wierzymy, że nie zwodzisz tych, którzy na Twoje miłosierdzie licząc, powierzają Ci dzieci, z Ciebie zrodzone.
Modlitwy tradycyjne:
Ojcze nasz…
Zdrowaś Maryjo…
Chwała Ojcu…
Modlitwa od kapłana:
Święta Moniko, stroskana żono i matko, jakże wiele smutków przeszywało Twoje serce przez całe Twe życie. A jednak nigdy nie popadłaś w rozpacz ani nie straciłaś wiary. Z zaufaniem, wytrwałością i głęboką wiarą modliłaś się codziennie o nawrócenie swego męża oraz ukochanego syna, Augustyna. Twoje modlitwy zostały wysłuchane. Wyproś dla mnie taki sam hart ducha, taką cierpliwość i takie zaufanie do Boga, jakie Ty miałaś. Wstawiaj się za mną, droga św. Moniko, aby Bóg życzliwie wysłuchał mojej prośby za … (w ciszy wymieniamy swoje intencje oraz podajemy intencje zapisane w Księdze Intencji do św. Moniki). Św. Moniko wyproś dla nas łaskę przyjęcia Jego woli we wszystkim co dzieje się w naszym życiu. Przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana, który żyje i króluje z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.
Dzień 2
Temat: Łzy
Czy każda nasza łza jest czysta? Mogą nas uratować tylko te wylewane bezinteresownie nad drugim człowiekiem, a nie z żalu nad samym sobą.
Z „Wyznań” św. Augustyna:
„Wyciągnąłeś rękę z wysoka i wydobyłeś duszę mą z tej ciemnej przepaści. Bo przed Tobą płakała nad moją dolą wierna Ci matka moja, bardziej niż płaczą matki nad mogiłami dzieci… Wysłuchałeś ją. Bo jakże inaczej można by wytłumaczyć ten sen, […] w którym radość mająca nadejść znacznie później została tej pobożnej kobiecie na tak wiele czasu naprzód zapowiedziana, aby ją w tej udręce pocieszyć… Dałeś jeszcze jedną odpowiedź na jej modlitwy… „Zostaw go – rzekł – i tylko módl się za niego do Pana.”
Dzień 3
Temat: Siła modlitwy
Nie musimy wiedzieć, o co dokładnie powinniśmy się modlić; nie musimy filozofować, co drugiemu człowiekowi jest najbardziej potrzebne. Ważniejsze od tego, jak rodzic ocenia życie swojego dziecka, jest powierzenie go prawdziwemu Lekarzowi.
Z „Wyznań” św. Augustyna:
„[W Rzymie] powaliła mnie ciężka choroba, która o mało co nie zepchnęła mnie do piekła z brzemieniem obarczających mnie grzechów […]. Moja matka nie wiedziała o tej chorobie, ale z dalej modliła się w mojej intencji. … Czyżbyś, więc Ty, Boże hojny w miłosierdziu, mógł wzgardzić sercem skruszonym i ukorzonym wdowy cnotliwej … lecz o zbawienie duszy swojego syna?”
Dzień 4
Temat: Kochać i być kochanym
Nadmiar troski o sukces i powodzenie może przyćmić wzrok kochającego rodzica i sprawić, że nie dostrzeże on słabości swego dziecka, z którymi powinien walczyć. Chciałby, żeby dziecko umiało się podobać i było podziwiane, ale czy ono umie kochać w prawdzie?
Z „Wyznań” św. Augustyna:
„Jedyną moją troską było to, aby kochać i być kochanym. […] Opary wyłaniające się z mętnych namiętności […] zaciemniały moje serce tak bardzo, że już nie umiało odróżnić pogody umiłowania od mroku żądzy… Pamiętam, o co się troszczyła [moja matka]. Jak żarliwie mnie upominała, abym nie cudzołożył, a nade wszystko, bym nigdy nie uwiódł niczyjej żony…”
Dzień 5
Temat: Zaborczość
Stajemy wobec najbliższych jak obcy sobie ludzie, jak wrogowie, bo nasze „ja” zwodzi naszą miłość. Gdy w swoim sercu układamy dla kogoś plan jego życia, musimy liczyć się z tym, że Ten, który rządzi światem, rozbije ów plan razem z naszym sercem.
Z „Wyznań” św. Augustyna:
„[Matka] mój wyjazd do Rzymu gorzko opłakiwała i odprowadziła mnie aż nad morze… A jej zbyt zazdrosną miłość do syna poddałeś słusznej chłoście smutku…”
Dzień 6
Temat: Ufność
Zaufanie rodzi pokój. Płynąca z wiary nadzieja rodzica bardziej sprzyja rozwojowi dziecka niż nieustanne strofowanie i pouczanie, za którymi ukrywa się własny lęk o dziecko.
Z „Wyznań” św. Augustyna:
„[Do Mediolanu] przybyła do mnie matka moja. Pobożność dała jej siłę do wędrowania za mnie przez ziemię i morze… Moja matka… wierzy w Chrystusie, że zanim odejdzie z tego świata, ujrzy mnie wierzącym katolikiem…”
Dzień 7
Temat: Radość matki
Hojność Boża przewyższa nasze oczekiwania, a nawet najbardziej kochająca matka nie jest w stanie odkryć, co Pan przewidział dla jej dziecka. Stąd miarą wielkości naszego serca nie są fantazje, jakie ono potrafi snuć, lecz zdolność przyjmowania tego, co codziennie jest mu darowane.
Z „Wyznań” św. Augustyna:
„Zaraz potem idziemy do mojej matki. Mówimy, co się dzieje. Jej radość! […] Jakże cieszy się… Błogosławiła Ciebie… Bo widziała, że o wiele obfitszej udzieliłeś łaski… niż ona kiedykolwiek śmiała w mojej intencji prosić…”
Dzień 8
Temat: Rozmowa matki z synem
Jeżeli jedynie nadzieja życia wiecznego może uchronić nas przed poczuciem bezsensu naszej egzystencji na ziemi, to też tylko ona może wnieść trwałe szczęście w relację rodzica i dziecka. Czy żyjemy tą nadzieją na co dzień tak, by móc nią obdarzać innych?
Z „Wyznań” św. Augustyna:
„Gdy zbliżał się dzień, w którym miała odejść z tego życia … staliśmy tylko we dwoje… Zapominając o przeszłości… wspólnie zastanawialiśmy się nad tym, czym będzie wieczne życie zbawionych…”
Dzień 9
Temat: Nad grobem matki
Święta Monika do końca była matką ku życiu wiecznemu i nawet w ostatniej chwili nie próbowała przedłużyć swoich wpływów na ziemi zarządzeniami co do swojego grobowca, lecz udzieliła synowi pożytecznej nauki – o tym, co jest naprawdę ważne, a co pozorne.
Z „Wyznań” św. Augustyna:
„Podczas choroby pewnego dnia omdlała … Zbiegliśmy się do niej… A gdy spostrzegła, że stoimy niemi … powiedziała: „Tu pochowacie waszą matkę” … „To nieważne, gdzie złożysz moje ciało … Tylko o jedno was proszę, żebyście – gdziekolwiek będziecie – wspominali mnie przed ołtarzem Pańskim” … Oby jej ostatnia zwrócona do mnie prośba wypełniła się w modlitwach wielu czytelników…”
Litania do świętej Moniki
Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie, elejson.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo – módl się za nami.
Święta Moniko, chlubo wszystkich niewiast
Święta Moniko, cicha i pokorna
Święta Moniko, pełna dobroci
Święta Moniko, miłująca każdego człowieka
Święta Moniko, chrześcijanko pełna żywej wiary
Święta Moniko, służebnico ubogich
Święta Moniko, małżonko cierpliwa
Święta Moniko, małżonko miłująca mimo wszelkich trudności
Święta Moniko, małżonko zdobywająca swego męża dla Chrystusa
Święta Moniko, przykładzie wiernej żony
Święta Moniko, niezachwianie ufająca Bożemu miłosierdziu
Święta Moniko, matko ucząca wiary i miłości do Boga
Święta Moniko, matko zawsze pamiętająca o swoich dzieciach
Święta Moniko, matko zatroskana o wiarę Augustyna
Święta Moniko, matko trwająca nieustannie na modlitwie
Święta Moniko, matko Syna tylu łez
Święta Moniko, pełna radości z nawrócenia Syna
Święta Moniko, wzorze świętych matek
Święta Moniko, patronko trudnego życia rodzinnego
Święta Moniko, Patronko nasza
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
K. Módl się za nami, Święta Moniko.
W. Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.
Módlmy się: Boże, pocieszycielu zasmuconych, + Ty miłosiernie przyjąłeś matczyne łzy świętej Moniki i udzieliłeś łaski nawrócenia jej synowi Augustynowi, daj nam za wstawiennictwem ich obojga opłakiwać nasze grzechy i znaleźć Twoje przebaczenie. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, + który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.
Historia nowenny ku czci św. Moniki
Kult św. Moniki oraz tradycja odmawiania nowenny do niej są nierozerwalnie związane z jej biografią oraz historią duchową z IV wieku. Monika, urodzona w Tagaste (dzisiejsza Algieria) około 332 roku, stała się w Kościele katolickim symbolem wytrwałej i skutecznej modlitwy wstawienniczej. Historia tej nowenny nie wywodzi się z jednego konkretnego objawienia, lecz z wielowiekowej tradycji czerpiącej z pism jej syna, św. Augustyna (głównie z „Wyznań”), oraz z duchowości zakonu augustianów.
Fundamentem nabożeństwa jest 17 lat nieustannych błagań i płaczu, jakimi Monika otaczała swojego syna Augustyna, prosząc o jego nawrócenie z manicheizmu i rozwiązłego życia. Kluczowym momentem historycznym, który ukształtował ufność wiernych w skuteczność tej nowenny, są słowa biskupa (prawdopodobnie św. Ambrożego), który pocieszając Monikę, powiedział: „Nie może zginąć syn tylu łez”. To zdanie stało się motywem przewodnim modlitw zanoszonych za jej wstawiennictwem. Kult ten rozprzestrzenił się szczególnie w średniowieczu, a w XIX i XX wieku zyskał na popularności dzięki powstawaniu stowarzyszeń matek chrześcijańskich, które przyjęły św. Monikę za swoją patronkę.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać nowennę?
Nowennę do św. Moniki odmawia się najczęściej w intencjach związanych z kryzysem w rodzinie, a w szczególności w sprawach dotyczących dzieci i współmałżonków. Jest ona dedykowana przede wszystkim matkom, które cierpią z powodu odejścia swoich dzieci od wiary, ich buntu, problemów z nauką lub wejścia na drogę zła. Wierni sięgają po tę formę modlitwy, gdy po ludzku nie widzą już nadziei na zmianę postawy bliskich.
Św. Monika jest również patronką trudnych małżeństw, wdów oraz ofiar przemocy domowej. Nowennę tę odmawia się zatem często w intencji nawrócenia męża, uzdrowienia go z nałogów (np. alkoholizmu, z którym zmagał się mąż świętej, Patrycjusz) lub o zgodę w domu. Liturgiczne wspomnienie św. Moniki przypada 27 sierpnia, dlatego zwyczajowo uroczystą nowennę rozpoczyna się 18 sierpnia, aby zakończyć ją w wigilię święta. Można ją jednak odmawiać w dowolnym momencie roku, ilekroć zaistnieje potrzeba duchowego wsparcia w problemach wychowawczych i małżeńskich.