Uroczysta Litania do Chrystusa Króla jest głęboką modlitwą błagalną i uwielbienia, poprzez którą wierni wyznają wiarę w panowanie Jezusa nad wszechświatem, historią oraz ludzkimi sumieniami. Tekst ten, odmawiany najczęściej w ostatnią niedzielę roku liturgicznego, stanowi akt świadomego wyboru Boga. Poprzez kolejne wezwania zapraszamy Zbawiciela, aby Jego Królestwo pokoju, prawdy i miłości realnie przeniknęło nasze rodziny i narody.
Tekst litanii do Chrystusa Króla
Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Chryste Królu, Boże z Boga, Światłości ze Światłości, przyjdź Królestwo Twoje.
Chryste Królu, Obrazie Boga niewidzialnego,
Chryste Królu, w którym wszystkie rzeczy stworzone są,
Chryste Królu, przez którego świat jest stworzony,
Chryste Królu, z Dziewicy zrodzony,
Chryste Królu, prawdziwy Boże i prawdziwy Człowiecze,
Chryste Królu, uwielbiony przez pastuszków i Trzech Króli,
Chryste Królu, Prawodawco najwyższy,
Chryste Królu, Źródło i wzorze wszelkiej świętości,
Chryste Królu, Droga nasza, Prawdo i Życie nasze,
Chryste Królu, któremu jest dana wszelka władza na niebie i na ziemi – panuj nad duszami,
Chryste Królu, Kapłanie przedwieczny,
Chryste Królu rozumu,
Chryste Królu woli,
Chryste Królu cierpienia, cierniem ukoronowany,
Chryste Królu pokory, przez urąganie szkarłatem odziany,
Chryste Królu, Oblubieńcze dziewic,
Chryste Królu, który w Marii Magdalenie uczciłeś życie pokutne,
Chryste Królu, którego Królestwo nie jest z tego świata,
Chryste Królu, przez królewski dar Twojej miłości, Eucharystię świętą,
Chryste Królu, Arcydzieło Wszechmocy Ojca i miłości Ducha Świętego – panuj nad rodzinami,
Chryste Królu, który podniosłeś małżeństwo do godności Sakramentu,
Chryste Królu, który uczyniłeś pierwszy cud na weselu w Kanie Galilejskiej,
Chryste Królu, najmilszy Przyjacielu dzieci,
Chryste Królu, który przez swe życie ukryte w Nazarecie dałeś przykład rodzicom i dzieciom,
Chryste Królu, który przez pracę rąk Twoich uszlachetniłeś i uświęciłeś pracę,
Chryste Królu, który wskrzesiłeś z umarłych i oddałeś rodzinie młodzieńca z Naim, córkę Jaira i przyjaciela swego Łazarza,
Chryste Królu, który przebaczyłeś grzesznej niewieście,
Chryste Królu, przez Twoją miłość do Maryi i Józefa,
Chryste Królu królów i Panie nad panami – panuj nad narodami,
Chryste Królu wieków nieśmiertelny,
Chryste Królu wiecznej chwały,
Chryste Królu, Książę pokoju,
Chryste Królu, który na Swych ramionach nosisz znamię panowania,
Chryste Królu, którego Królestwo nie będzie końca,
Chryste Królu, który zasiadasz nad cherubinami,
Chryste Królu, przez miłość, jaką we wszystkich czasach świadczyłeś narodom, które Ci były wierne, – panuj nad swymi nieprzyjaciółmi,
Chryste Królu, który „składasz mocarzy ze stolicy, a podwyższasz niskich”,
Chryste Królu, który druzgoczesz królów w dniu gniewu Twego,
Chryste Królu, który śmiercią na krzyżu piekło pokonałeś,
Chryste Królu, który zmartwychwstaniem Twoim śmierć zwyciężyłeś,
Chryste Królu, który przyjdziesz sądzić żywych i umarłych,
Chryste Królu, w dniu Twojej potęgi, w chwale Świętych Twoich,
Chryste Królu, przez Twoją miłosną modlitwę na krzyżu: „Ojcze, odpuść im, bo nie wiedzą, co czynią”,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – przepuść nam, Panie,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – wysłuchaj nas, Panie,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – zmiłuj się nad nami,
V. Królestwo Jego rozszerzać się będzie.
R. A pokój trwać będzie bez końca.
Módlmy się: Wszechmogący, wiekuisty Boże, który wszystko odnowić chciałeś przez Najmilszego Syna Twego, Króla Wszechświata, racz w dobroci Twojej sprawić, aby wszystkie narody, rozdzielone przez grzech, poddały się słodkiej władzy Twojej. Przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa, który z Tobą żyje i króluje przez wszystkie wieki wieków. Amen.
Historia litanii do Chrystusa Króla
Geneza modlitw do Chrystusa Króla jest nierozerwalnie związana z ustanowieniem Uroczystości Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, którą wprowadził do liturgii papież Pius XI w 1925 roku na mocy encykliki Quas Primas. Decyzja ta była odpowiedzią Kościoła na rosnący w Europie ateizm i sekularyzację, mając na celu przypomnienie o panowaniu Chrystusa nad historią i społeczeństwami.
Choć sama litania w obecnym kształcie ewoluowała na przestrzeni lat, jej teologiczne fundamenty opierają się na biblijnych tytułach Jezusa oraz doktrynie o Jego potrójnej władzy: prawodawczej, sądowniczej i wykonawczej. W Polsce kult ten i towarzyszące mu modlitwy litanijne zyskały nowy impuls w XXI wieku, szczególnie w okolicach Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana w 2016 roku, stając się ważnym elementem pobożności narodowej.
Duchowy wymiar litanii
Głównym celem tej modlitwy jest duchowa intronizacja Jezusa w sercu człowieka. Litania nie odnosi się do władzy politycznej w ziemskim rozumieniu, lecz do panowania miłości, prawdy i łaski. Wierni, powtarzając wezwania, uznają Chrystusa za Króla serc, rodzin i narodów, prosząc o to, by Jego prawo miłości kształtowało ich życie codzienne.
Modlitwa ta ma również charakter wynagradzający (ekspiacyjny) za grzechy, odejście od wiary oraz publiczne znieważanie Boga. Odmawianie litanii jest aktem świadomego wyboru Jezusa jako jedynego Pana i Zbawiciela, co ma prowadzić do budowania „Królestwa sprawiedliwości, miłości i pokoju” już tu na ziemi.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać?
Najważniejszym momentem, w którym publicznie i uroczyście odmawia się tę litanię, jest Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, przypadająca w ostatnią niedzielę roku liturgicznego (zazwyczaj koniec listopada). Często towarzyszy ona wystawieniu Najświętszego Sakramentu oraz odnowieniu aktu poświęcenia rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa.
Litania jest także stałym elementem nabożeństw związanych z Aktem Intronizacji w parafiach oraz wspólnotach. Wierni sięgają po nią również w ramach modlitwy prywatnej, szczególnie w pierwsze piątki miesiąca oraz podczas adoracji, aby wyrazić swoje poddanie woli Bożej.