Nowenna pompejańska, znana jako nowenna nie do odparcia, to potężne nabożeństwo trwające 54 dni. Składa się z części błagalnej oraz dziękczynnej i polega na codziennym odmawianiu trzech części Różańca w jednej intencji. Jest ratunkiem w sprawach najtrudniejszych i beznadziejnych. Poznaj pełną instrukcję modlitwy oraz jej historię, by skutecznie wyprosić potrzebne łaski za wstawiennictwem Matki Bożej.
Nowenna pompejańska
Codziennie przez 54 dni odmawiasz (lub rozkładasz w ciągu dnia), w jednej intencji:
- Znak krzyża.
- „Ten Różaniec odmawiam na Twoją cześć, Królowo Różańca Świętego” + podajesz swoją intencję.
- Modlitwy początkowe Różańca (odmawiasz je tylko raz dziennie, przed pierwszą częścią różańca):
- Wierzę w Boga
- Ojcze nasz
- 3× Zdrowaś Maryjo
- Chwała Ojcu
- Odmawiasz trzy części Różańca: radosną, bolesną i chwalebną. Każda część składa się z pięciu tajemnic, w każdej: Ojcze nasz, dziesięć Zdrowaś Maryjo, Chwała Ojcu.
Po ukończeniu wszystkich części Różańca każdego dnia:
- Odmawiasz: „Pod Twoją obronę…”
- Trzykrotnie: „Królowo Różańca Świętego, módl się za nami!”
- Potem modlitwę końcową zależną od etapu Nowenny.
Część Błagalna – pierwsze 27 dni
Pomnij, o miłosierna Panno Różańcowa z Pompejów, jako nigdy jeszcze nie słyszano, aby ktokolwiek z czcicieli Twoich, z Różańcem Twoim, pomocy Twojej wzywający, miał być przez Ciebie opuszczony. Ach, nie gardź prośbą moją, o Matko Słowa Przedwiecznego, ale przez święty Twój Różaniec i przez upodobanie, jakie okazujesz dla Twej świątyni w Pompejach wysłuchaj mnie dobrotliwie. Amen.
Część Dziękczynna – ostatnie 27 dni
Cóż Ci dać mogę, o Królowo pełna miłości? Moje całe życie poświęcam Tobie. Ile mi sił starczy, będę rozszerzać cześć Twoją, o Dziewico Różańca Świętego z Pompejów, bo gdy Twej pomocy wezwałem, nawiedziła mnie łaska Boża. Wszędzie będę opowiadać o miłosierdziu, które mi wyświadczyłaś. O ile zdołam, będę rozszerzać nabożeństwo do Różańca Świętego, wszystkim głosić będę, jak dobrotliwie obeszłaś się ze mną, aby i niegodni, tak jak i ja, grzesznicy, z zaufaniem do Ciebie się udawali. O, gdyby cały świat wiedział, jak jesteś dobra, jaką masz litość nad cierpiącymi, wszystkie stworzenia uciekałyby się do Ciebie. Amen.
Historia nowenny pompejańskiej
Geneza tego nabożeństwa sięga końca XIX wieku i jest ściśle związana z sanktuarium w Pompejach oraz postacią błogosławionego Bartolo Longo. Bezpośrednim impulsem do powstania nowenny było objawienie Matki Bożej, którego doznała w 1884 roku w Neapolu ciężko chora Fortunatina Agrelli. Lekarze nie dawali jej szans na przeżycie, a cierpienie trwało ponad rok. Dziewczyna oraz jej rodzina rozpoczęli modlitwę różańcową.
Podczas jednego z widzeń Maryja przemówiła do Fortunatiny, składając konkretną obietnicę: „Ktokolwiek pragnie otrzymać łaski, niech odprawi na moją cześć trzy nowenny różańcowe z prośbą, a potem trzy nowenny z podziękowaniem”. Cudowne uzdrowienie dziewczyny stało się początkiem kultu „Nowenny nie do odparcia”. Wieści o skuteczności tej modlitwy szybko rozprzestrzenił Bartolo Longo, który sam nawrócił się z drogi satanizmu i stał się gorliwym apostołem Różańca Świętego, budując na ruinach pogańskich Pompejów bazylikę poświęconą Matce Bożej Różańcowej.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać nowennę?
Nowenna pompejańska nazywana jest „nowenną nie do odparcia”, co sugeruje jej niezwykłą skuteczność w sprawach trudnych, beznadziejnych i wymagających szczególnej interwencji Bożej. Wierni sięgają po nią najczęściej w momentach kryzysów życiowych, ciężkich chorób, problemów rodzinnych (np. zagrożenie rozwodem), nałogów czy w intencji nawrócenia bliskich. Należy modlić się zawsze tylko w jednej, precyzyjnej intencji.
Każdego dnia należy odmówić trzy części Różańca Świętego (Radosną, Bolesną i Chwalebną). Choć tajemnice Światła nie są obowiązkowe (nowenna powstała przed ich wprowadzeniem), wiele osób włącza je do modlitwy. Istotą nowenny jest wytrwałość i zaufanie – część dziękczynną odmawia się z wiarą, że łaska została już udzielona lub zostanie udzielona w najlepszym dla duszy czasie.