Odkryj głębię duchową, jaką niesie ze sobą Koronka do Najświętszych Ran Pana Jezusa. Ta niezwykła modlitwa, podyktowana siostrze Marii Marcie Chambon, odmawiana jest na zwykłym różańcu i stanowi potężne źródło łask. Poniżej znajdziesz pełny tekst nabożeństwa oraz poruszające obietnice Chrystusa, który zapewnia, że wezwanie Jego Ran jest lekarstwem na czasy nieprawości i ratunkiem dla dusz.
Tekst koronki do Najświętszych Ran Pana Jezusa
Odmawia się ją na zwykłym różańcu.
Na rozpoczęcie:
O Jezu, Boski Odkupicielu, bądź nam miłościw, nam i całemu światu. Amen.
Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem. Amen.
Przepuść, zlituj się, mój Jezu, w otaczających niebezpieczeństwach Krwią Twoją Najdroższą osłoń nas. Amen.
Ojcze Przedwieczny, okaż nam miłosierdzie przez Krew Jezusa Chrystusa, Syna Twego Jedyny, błagamy Cię, okaż nam miłosierdzie. Amen.
Na dużych paciorkach różańca:
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Rany Pana naszego Jezusa Chrystusa — na uleczenie ran dusz naszych.
Na małych paciorkach różańca:
O mój Jezu, przebaczenia i miłosierdzia — przez zasługi Twoich Świętych Ran.
Na zakończenie – trzy razy:
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Rany Pana naszego Jezusa Chrystusa — na uleczenie ran dusz naszych.
Modlitwa dodatkowa związana z koronką:
Obietnice Pana Jezusa dla czcicieli Jego Najświętszych Ran (dane siostrze Marii Marcie Chambon):
Przyjdźcie do Ran Moich, z sercem pałającym miłością. Przez Rany Moje otrzymacie wszystko, bo zasługa Krwi Mojej jest nieskończonej ceny. Mając Moje Rany i Moje Najświętsze Serce, możecie wszystko wyjednać — Najświętsze Rany dają moc nad Sercem Boga
Kto jest w jakiejkolwiek potrzebie, niech z wiarą i ufnością przychodzi czerpać ustawicznie ze skarbu Mojej Męki, z Moich przebitych Ran. Udzielę wszystkiego, o co Mnie kto prosić będzie przez Moje Święte Rany. Trzeba rozszerzyć nabożeństwo do nich.
Moje Rany Najświętsze uświęcają dusze i zapewniają im postęp w dobrym. Z Moich Ran rodzą się owoce świętości. Ci, którzy czcić je będą, dojdą do prawdziwego poznania Mnie.
W Moich Ranach zawsze oczyścić się możecie. Rany uleczą wasze grzechowe rany. Moje Rany pokryją wszystkie wasze przewinienia. Nabożeństwo do Moich Ran jest lekarstwem na te czasy nieprawości.
Wszystkie wasze sprawy, nawet najmniejsze, skoro zostaną zanurzone w Mojej Krwi, nabędą przez to nieskończonej zasługi i sprawią pociechę Mojemu Sercu. Zanurz więc sprawy twoje w Moich Ranach, a będą miały wielką wartość.
Ofiaruj Mi Rany Moje za grzeszników, bo Ja pałam żądzą zbawienia dusz. Za każdym słowem wymówionym przez was w koronce spuszczam kroplę Krwi Mojej na duszę grzesznika. Grzesznik wyjedna dla siebie nawrócenie przez odmówienie tej koronki.
Moc Moja jest w Moich Ranach. Posiadając je, potężnym się stajesz i możesz otrzymać wszystko. Masz nawet więcej mocy ode Mnie, bo możesz rozbrajać sprawiedliwość Moją. Moje Święte Rany podtrzymują świat.
Mając Moje Rany, macie wszystko. Przez nie dokonywać się będą gruntowne dzieła; nie przez kosztowanie pociech, ale przez cierpienia. Trzeba się modlić, ażeby znajomość Moich Świętych Ran rozszerzona była po całym świecie.
Wezwanie do Najświętszych Ran wyjednywać będzie Kościołowi nieustanne zwycięstwa. Powinniście ciągle czerpać z tych źródeł ku triumfowi Mego Kościoła. Dopóki Rany Moje obronią was, nie macie czego się lękać, ani dla siebie, ani dla Kościoła.
Gdy doznacie przykrości lub cierpienia was przygniata, złóżcie to czym prędzej w Moje Rany, a ból się uciszy. Trzeba często przy chorych powtarzać: „O mój Jezu, przebaczenia i miłosierdzia przez zasługi Twoich Świętych Ran”. Ta modlitwa ulży duszy i cielu chorego.
Gdy ofiarujesz Moje Święte Rany za grzeszników, nie zapominaj czynić tego i za dusze w czyśćcu, bo mało jest osób, które by pamiętały o przyniesieniu im ulgi. Najświętsze Rany są dla dusz czyśćcowych skarbem nad skarby. Ofiaruj swoje cierpienia w połączeniu z Moimi Boskimi Ranami za dusze czyśćcowe.
Dusza, która za życia swego śmiertelnego czciła Rany Pana naszego Jezusa Chrystusa, korzystała z ich zasług i ofiarowała je Ojcu Przedwiecznemu za dusze czyśćcowe, będzie miała przy sobie w chwili śmierci Najświętszą Maryję Pannę i aniołów Pańskich, a Pan Jezus Ukrzyżowany w całym blasku Swej Chwały przyjmie ją i ukoronuje wieńcem niebieskim Jej czoło.
Historia koronki do Najświętszych Ran Pana Jezusa
Geneza tego nabożeństwa ściśle wiąże się z osobą francuskiej mistyczki, Siostry Marii Marty Chambon (1841–1907), która należała do Zakonu Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny (Wizytki) w Chambéry. Według przekazów hagiograficznych, w drugiej połowie XIX wieku otrzymywała ona liczne objawienia, w których Jezus Chrystus polecił jej szczególną czczą otaczać Jego Święte Rany. Zbawiciel miał przekazać zakonnicy, że Jego Rany są „Skarbcem Skarbców” i jedynym ratunkiem dla świata w czasach ostatecznych. Siostra Maria Marta, żyjąca w ukryciu i pokorze, stała się powiernicą modlitwy, która miała na celu nieustanne ofiarowywanie zasług Męki Pańskiej Bogu Ojcu.
Nabożeństwo to zostało oficjalnie zatwierdzone przez Kościół katolicki. W 1912 roku Święta Penitencjaria Apostolska nadała odpusty za odmawianie inwokacji związanych z tą koronką, a w 1924 roku Kongregacja Świętego Oficjum wydała dekret aprobujący kult. Koronka do Najświętszych Ran nie jest nowym wymysłem, lecz odnowieniem starożytnej tradycji czczenia Męki Pańskiej, na co wskazywał sam Jezus w wizjach siostry Chambon, mówiąc: „Droga moich Ran jest tak prosta i łatwa do nieba”. Modlitwa ta odmawiana jest na zwykłym różańcu, co ułatwia jej praktykowanie wiernym na całym świecie.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać koronkę?
Koronkę do Najświętszych Ran Pana Jezusa można odmawiać w każdym czasie, jednak tradycja katolicka wskazuje na szczególne momenty i intencje, w których ta modlitwa jest najbardziej zalecana. Ze względu na pasyjny charakter nabożeństwa, wierni najczęściej sięgają po nie w piątki (dzień śmierci Chrystusa) oraz w okresie Wielkiego Postu. Jest to doskonała forma rozważania cierpienia Zbawiciela i pogłębiania duchowości opartej na współczuciu i wdzięczności za Odkupienie.
Zgodnie z obietnicami przekazanymi Siostrze Marii Marcie, koronka ta jest potężnym orężem w walce duchowej. Powinna być odmawiana przede wszystkim w intencji nawrócenia grzeszników, gdyż – jak wynika z objawień – każdorazowe odmówienie aktów strzelistych tej koronki ma moc wypraszania łaski skruchy dla najbardziej zatwardziałych serc. Ponadto jest to niezwykle skuteczna modlitwa za dusze w czyśćcu cierpiące. Jezus zapewnił mistyczkę, że ofiarowanie Jego Ran Ojcu Niebieskiemu przynosi ulgę zmarłym i przyspiesza ich wejście do chwały nieba. Wierni odmawiają ją również w intencji Kościoła Świętego oraz o uleczenie własnych ran duchowych i fizycznych, wierząc w uzdrawiającą moc Ran Chrystusa.