Poznaj niezwykłe bogactwo duchowe, jakie niesie ze sobą Koronka franciszkańska Siedmiu Radości Najświętszej Maryi Panny. Ta wyjątkowa modlitwa, zakorzeniona w tradycji zakonu serafickiego, zaprasza do głębokiej kontemplacji najszczęśliwszych chwil z życia Matki Bożej. Przechodząc przez kolejne tajemnice, od Zwiastowania aż po niebiańskie ukoronowanie, wierni oddają cześć Maryi, symbolicznie upamiętniając Jej siedemdziesiąt dwa lata ziemskiego życia.
Tekst koronki franciszkańskiej Siedmiu Radości Najświętszej Maryi Panny
Koronka Franciszkańska jest nabożeństwem ku czci Matki Najświętszej polegającym na odmówieniu osobistym lub wspólnym na sposób różańca siedmiu dziesiątek przy rozważaniu siedem radości Matki Bożej.
Modlitwa wstępna
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
Wierzę w Boga…
Ojcze nasz…
2 × Zdrowaś Maryjo…
Chwała Ojcu.
Siedem radości Maryi
I. Radość – Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie o wcieleniu Syna Bożego
„Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida.” (Łk 1,30b-32)
Ojcze nasz…
10 × Zdrowaś Maryjo…
Chwała Ojcu.
II. Radość – Nawiedzenie świętej Elżbiety
„Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej. Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia.” (Łk 1,46b-47)
Ojcze nasz…
10 × Zdrowaś Maryjo…
Chwała Ojcu.
III. Radość – Narodzenie Pana Jezusa
„Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.” (Łk 2,7)
Ojcze nasz…
10 × Zdrowaś Maryjo…
Chwała Ojcu.
IV. Radość – Pokłon Trzech Króli
„Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.” (Mt 2,11)
Ojcze nasz…
10 × Zdrowaś Maryjo…
Chwała Ojcu.
V. Radość – Znalezienie Pana Jezusa w świątyni
„Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami.” (Łk 2,46-47)
Ojcze nasz…
10 × Zdrowaś Maryjo…
Chwała Ojcu.
VI. Radość – Zmartwychwstanie Pana Jezusa
„Jam jestem Pierwszy i Ostatni, i żyjący. Byłem umarły, a oto jestem żyjący na wieki wieków.” (Ap 1,17b-18a)
Ojcze nasz…
10 × Zdrowaś Maryjo…
Chwała Ojcu.
VII. Radość – Wniebowzięcie i ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi
„Potem wielki znak ukazał się na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie korona z gwiazd dwunastu.” (Ap 12,1)
Ojcze nasz…
10 × Zdrowaś Maryjo…
Chwała Ojcu.
Zakończenie
2 × Zdrowaś Maryjo… oraz Chwała Ojcu, dla uczczenia liczby lat (72), które – według tradycji franciszkańskiej – Maryja miała przeżyć na ziemi.
Historia koronki franciszkańskiej Siedmiu Radości Najświętszej Maryi Panny
Początki tego nabożeństwa sięgają roku 1422. Według przekazów historycznych zakonu franciszkańskiego, wiąże się ono z postacią pewnego młodego nowicjusza, który wstąpił do zakonu Braci Mniejszych. Przed wstąpieniem do klasztoru miał on zwyczaj ozdabiania figury Matki Bożej wieńcem ze świeżych kwiatów. W surowym życiu zakonnym nie miał jednak takiej możliwości, co wpędziło go w głęboki smutek i zrodziło myśl o opuszczeniu zakonu.
Tradycja głosi, że wówczas objawiła mu się Matka Boża, która powstrzymała go od odejścia. Maryja pouczyła go, że może ofiarować jej o wiele piękniejszą koronę, która nie zwiędnie – koronę z modlitw. Poleciła mu odmawianie codziennie siedmiu dziesiątek „Zdrowaś Maryjo”, przeplatanych modlitwą „Ojcze nasz”, a każda dziesiątka miała być poświęcona rozważaniu jednej z Jej siedmiu ziemskich radości. Radości te to: Zwiastowanie, Nawiedzenie św. Elżbiety, Narodzenie Pana Jezusa, Pokłon Trzech Króli, Odnalezienie Jezusa w Świątyni, Zmartwychwstanie Pana Jezusa oraz Wniebowzięcie i Ukoronowanie NMP.
Z biegiem lat forma koronki ewoluowała. Początkowo składała się z 70 „Zdrowaś Maryjo”. Później, aby uczcić tradycję mówiącą o tym, że Maryja żyła na ziemi 72 lata, dodano dwa dodatkowe „Zdrowaś Maryjo”. Ostateczny kształt nabożeństwa ustalił się, gdy dołączono jeszcze jedno „Ojcze nasz” i jedno „Zdrowaś Maryjo” w intencjach Ojca Świętego. Nabożeństwo to, zwane również Koronką Seraficką, szybko zyskało popularność w całym zakonie franciszkańskim, a jego propagatorem był m.in. św. Bernardyn ze Sieny oraz św. Jan Kapistran.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać koronkę?
Koronka franciszkańska nie jest przypisana do jednej, sztywnej pory dnia, jednak w tradycji franciszkańskiej istnieją szczególne momenty jej odmawiania. Jest to modlitwa szczególnie zalecana w soboty, które w liturgii Kościoła są dniami poświęconymi Maryi, oraz we wszelkie święta i uroczystości maryjne. W zakonach franciszkańskich (u franciszkanów, kapucynów, bernardynów) jest ona często odmawiana wspólnie przez braci.
Wierni świeccy, zwłaszcza ci należący do Franciszkańskiego Zakonu Świeckich (tercjarze), są zachęcani do regularnego praktykowania tego nabożeństwa. Koronka ta ma charakter kontemplacyjny i radosny, dlatego jest doskonałą modlitwą dla osób szukających pocieszenia i duchowego pokoju. Odmawia się ją, aby wyprosić łaskę życia cnotami Maryi oraz w intencjach Kościoła i papieża.
Warto zaznaczyć, że Stolica Apostolska na przestrzeni wieków nadała tej modlitwie liczne przywileje. Wierni mogą uzyskać odpust zupełny, jeśli odmówią Koronkę Siedmiu Radości, spełniając przy tym zwykłe warunki (spowiedź, komunia św., modlitwa w intencjach papieża). Jest to modlitwa, która kładzie nacisk na pozytywne aspekty wiary i Zbawienia, stanowiąc uzupełnienie dla nabożeństw pasyjnych.