Tekst wyjątkowej modlitwy przeznaczonej do prywatnego odmawiania, którą jest Koronka o Niepokalanym Poczęciu NPM. Nabożeństwo to, zakorzenione w duchowej tradycji Zgromadzenia Marianów, odmawia się na zwykłym różańcu, rozważając pięć dziesiątków. Główne wezwanie tej modlitwy stanowi prośbę, aby przywilej Maryi był dla nas zbawieniem i obroną, jednocześnie uwielbiając Boga za zachowanie Jej od zmazy grzechu pierworodnego.
Tekst koronki Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny
Koronkę odmawia się na różańcu – pięć dziesiątków. Główne wezwanie koronki: „Niepokalane Poczęcie Maryi Dziewicy niech nam będzie zbawieniem i obroną” – pochodzi z duchowej tradycji Marianów.
Modlitwa wstępna
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
Bądź uwielbiony Miłosierny Boże,
że zachowałeś Maryję od zmazy grzechu pierworodnego
i obdarzyłeś pełnią łaski.
1 × Ojcze nasz…
Bądź pozdrowiona, Niepokalana Maryjo, umiłowana Córko Boga Ojca.
1 × Zdrowaś Maryjo…
Bądź pozdrowiona, Niepokalana Maryjo, Oblubienico Ducha Świętego.
1 × Zdrowaś Maryjo…
Bądź pozdrowiona, Niepokalana Maryjo, Matko naszego Pana Jezusa Chrystusa.
1 × Zdrowaś Maryjo…
Bądź pozdrowiona, Niepokalana Maryjo, Przybytku i Służebnico Trójcy Przenajświętszej.
Na dziesiątkach (pięć razy)
1 × Cała piękna jesteś, Maryjo, i zmazy pierworodnej nie ma w Tobie.
Módl się za nami do Ojca, któregoś Syna porodziła.
10 × Niepokalane Poczęcie Maryi Dziewicy niech nam będzie zbawieniem i obroną.
Zakończenie (po pięciu dziesiątkach)
Bóg wybrał nas w Chrystusie przed założeniem świata,
abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem.
1 × Chwała Ojcu…
Wieczny odpoczynek racz zmarłym dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci. Niech odpoczywają w pokoju. Amen.
3 × O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy…
Historia koronki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny
Koronka o Niepokalanym Poczęciu, znana często jako „Mała Koronka”, ma swoje korzenie w pobożności doby kontrreformacji. Jej ułożenie przypisuje się św. Janowi Berchmansowi, młodemu jezuicie żyjącemu na początku XVII wieku, który wyróżniał się wielką czcią do Matki Bożej. Modlitwa ta powstała jako wyraz zachwytu nad przywilejem zachowania Maryi od grzechu pierworodnego. Szczególną rolę w rozpowszechnianiu tego nabożeństwa odegrał św. Stanisław Papczyński, założyciel Zgromadzenia Księży Marianów. W 1670 roku uczynił on tę modlitwę obowiązkowym elementem duchowości dla swojego nowego zakonu, a także dla świeckich zrzeszonych w Bractwie Niepokalanego Poczęcia.
Znaczenie teologiczne koronki opiera się na symbolice dwunastu gwiazd, nawiązującej do wizji Niewiasty z Apokalipsy św. Jana. Struktura modlitwy składa się z trzech części, w których dziękuje się Trójcy Świętej za udzielenie Maryi przywileju Niepokalanego Poczęcia. Jest to modlitwa, która przez wieki była uważana za skuteczną broń w walce o czystość serca i obronę przed złem. Papieże wielokrotnie obdarzali tę praktykę odpustami, zachęcając wiernych do jej regularnego odmawiania jako formy wyznania wiary w jeden z najważniejszych dogmatów maryjnych.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać koronkę?
Koronkę tę można odmawiać w dowolnym czasie, jednak liturgia i tradycja wskazują na szczególne momenty, w których jej wymowa jest najsilniejsza. Najważniejszym dniem jest 8 grudnia, czyli Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Wierni często sięgają po nią również w trakcie Godziny Łaski (między 12:00 a 13:00 w tym dniu). Jest ona także stałym elementem Nowenny przed uroczystością, odprawianej zazwyczaj od 29 listopada do 7 grudnia.
Zaleca się odmawianie tej modlitwy w intencji uproszczenia cnoty czystości, zarówno dla siebie, jak i dla innych, a także w chwilach silnych pokus duchowych. Wiele osób traktuje ją jako codzienną modlitwę poranną lub wieczorną, oddając swoje życie pod opiekę Matki Bożej. Jest to również tradycyjna modlitwa Bractwa Szkaplerznego oraz osób noszących Niebieski Szkaplerz, dla których stanowi ona formę odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych i maryjnych.