Strona głównaModlitwyKoronkiKoronka do św. Judy Tadeusza (w sprawach najtrudniejszych)

Koronka do św. Judy Tadeusza (w sprawach najtrudniejszych)

Data ostatniej atualizacji -

W chwilach największego zwątpienia, gdy ludzkie rozwiązania zawodzą, warto zwrócić się do patrona sytuacji beznadziejnych. Niezwykłą mocą duchową odznacza się Koronka do św. Judy Tadeusza w sprawach najtrudniejszych, która przynosi nadzieję i ukojenie zbolałym sercom. Poniższa modlitwa stanowi skuteczne wołanie o pomoc z Nieba, pozwalając zawierzyć swoje troski potężnemu orędownikowi, który nigdy nie opuszcza wiernych w potrzebie.

Tekst koronki do św. Judy Tadeusza

W Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

Medalik:
Święty Judo Tadeuszu, Apostole pełny chwały, wierny sługo i przyjacielu Jezusa, imię zdrajcy sprawiło, iż wielu o Tobie zapomniało, ale Kościół ustanowił Cię patronem spraw beznadziejnych; módl się za mnie, bym osiągnął pociechę i wstawiennictwo Nieba w moich potrzebach, zmartwieniach i cierpieniach, szczególnie w: (tu Twoja prośba). Chciałbym także wraz z Tobą wychwalać Pana i być powołany do wieczności. Amen.

Na każdym z 40 paciorków:
Zdrowaś Maryjo… oraz Święty Judo, Apostole, męczenniku i bliski naszego Pana Jezusa Chrystusa, Maryi i Józefa, wstaw się za nami.

Ponownie na medaliku (modlitwa końcowa):
Najświętszy Apostole, św. Judo, wierny sługo i przyjacielu Jezusa, Kościół ustanowił Cię Patronem spraw beznadziejnych, w chwilach największej desperacji. Módl się za mną, osamotnionym i bez pomocy. Zrób użytek z tego, iż do Ciebie się wstawiam, jako do osoby o konkretnym przywileju (zaszczycie), byś wybłagał mi szybką pomoc w beznadziejnej sprawie. Pomóż mi w tej wielkiej potrzebie, bym otrzymał pociechę i pomoc z nieba w cierpieniach i strapieniach, a przede wszystkim w: … i bym mógł na wieki wychwalać Boga i powołanych do wieczności. Obiecuję, błogosławiony Św. Judo, być zawsze wdzięcznym za tę wielką przysługę, zawsze czcić Cię jako mego specjalnego i pełnego mocy Patrona i z wdzięcznością pogłębiać oddanie Tobie. Amen.

Dodatkowe modlitwy towarzyszące koronki

Modlitwa o uproszenie łask potrzebnych
Św. Tadeuszu, którego potęga i moc umie zawsze trafić do Najświętszych Serc Jezusa i Maryi i sprawić, że sprawy zgoła beznadziejne i nader trudne stają się możliwymi, błagamy Cię i zaklinamy, wejrzyj na nasze palące potrzeby i przyjdź nam ze skuteczną pomocą w lękach, trwogach, niepokojach, smutkach, bólach i ciężkich nawiedzeniach. Oddalaj od nas wszelkie zagrażające nam niebezpieczeństwa. Przyjdź nam z pomocą, zwłaszcza w sprawie Ci wiadomej … (wymienić o co prosisz). Weź nas samych i wszystko nasze w całkowitą obronę i opiekę. Okaż nam, jak jesteś dobrym dla cierpiących i doświadczonych, a zwracających się do Ciebie o pomoc i orędownictwo u Jezusa i Maryi. Miej wzgląd na sprawy, które Ci polecamy. My zaś w zamian pragniemy na zawsze zostać oddanymi sługami i czcicielami wiernymi. Św. Tadeuszu, rzeczniku spraw najtrudniejszych i beznadziejnych, przyczyń się za nami i nie opuszczaj nas. Amen.

Modlitwa codzienna o opiekę
Święty Judo Tadeuszu, potężny mój Obrońco i opiekunie, w trosce i opuszczeniu oddaję się Twej cudownej opiece.
Wdzięczny Ci jestem za wszystkie łaski, jakie dla mnie już wyjednałeś, a proszę Cię i nadal wspieraj mnie w pracy, pocieszaj w smutku, strzeż przed pokusą. Bądź moją mocą w trudnościach, osłoną w niebezpieczeństwach.
Spraw, abym z Bogiem się budził i z Bogiem szedł na spoczynek.
Dzień po dniu prowadź mnie coraz bliżej Serca Jezusowego, abym spoczął w Nim po trudach i walkach życia, a zamiast miłości własnej, pychy i zniechęcenia, niech w mym sercu zapanuje miłość, ofiarność i pokora. Amen.

Historia koronki do św. Judy Tadeusza

Koronka ta jest formą modlitwy prywatnej, która wyrosła na gruncie wielowiekowego kultu św. Judy Tadeusza – jednego z dwunastu Apostołów. Jego historia jest wyjątkowa, ponieważ przez długie wieki był on świętym zapomnianym. Wynikało to ze zbieżności jego imienia z imieniem Judasza Iskarioty, zdrajcy Jezusa. Wierni bali się modlić do „Judy”, aby nie zostać posądzonymi o oddawanie czci zdrajcy.

Przełomem w historii nabożeństwa, a w konsekwencji powstania koronki, były objawienia św. Brygidy Szwedzkiej oraz św. Bernarda z Clairvaux. Według przekazów hagiograficznych, sam Pan Jezus miał wskazać św. Judę jako tego, do którego należy się zwracać w sytuacjach, gdy wszelka inna pomoc zawodzi. Jezus miał powiedzieć św. Brygidzie: „Zwróć się z wielką ufnością do tego Apostoła, albowiem on bardzo chętnie niesie pomoc”.

Dzięki temu impulsowi kult zaczął się odradzać, szczególnie w XVIII i XIX wieku, kiedy to św. Juda zyskał miano Patrona spraw trudnych i beznadziejnych. Sama koronka nie powstała w wyniku jednego, odgórnego dekretu Kościoła (jak np. liturgia godzin), lecz uformowała się jako oddolna praktyka pobożna. Wierni, szukając ratunku, tworzyli ułożone sekwencje modlitw (często opartych na liczbie 9 lub 40 wezwań), aby usystematyzować swoje błagania. Współczesna forma koronki jest więc owocem tradycji ludowej i głębokiej wiary w skuteczność wstawiennictwa tego Apostoła w momentach krytycznych.

Kiedy i w jakich okazjach odmawiać koronkę?

Koronkę do św. Judy Tadeusza odmawia się przede wszystkim w sytuacjach skrajnych, określanych mianem „spraw beznadziejnych”. Jest to modlitwa ostatniej szansy, po którą wierni sięgają, gdy zawiodły ludzkie możliwości rozwiązania problemu.

Najczęstsze okazje i intencje to:

  • Ciężkie, nieuleczalne choroby oraz stany zagrożenia życia.
  • Kryzysy finansowe, widmo bankructwa i skrajne ubóstwo.
  • Zagrożenie rozpadem rodziny, trudne sprawy małżeńskie i wychowawcze.
  • Sytuacje konfliktowe i sprawy sądowe, które wydają się przegrane.

Zaleca się odmawianie koronki z wielką ufnością, często łącząc ją z Nowenną (modlitwą trwającą 9 dni), co nawiązuje do dziewięciu dni oczekiwania Apostołów na Zesłanie Ducha Świętego. Szczególnym czasem na odmawianie tej modlitwy jest okres poprzedzający liturgiczne wspomnienie świętego, które przypada na 28 października. Warto jednak pamiętać, że można po nią sięgać w każdym dowolnym momencie roku, gdy tylko zaistnieje nagląca potrzeba duchowa lub życiowa.

Przeczytaj również