Odkryj niezwykłą głębię duchową, jaką oferuje wiernym Litania na siedem radości Najświętszej Maryi Panny. Ta piękna modlitwa, wywodząca się z pobożności franciszkańskiej, pozwala kontemplować najszczęśliwsze chwile z życia Matki Bożej. Stanowi ona doskonałe źródło otuchy, ucząc czerpania siły z Boskiej obecności w codzienności. Poniżej znajdziesz pełny tekst nabożeństwa, jego fascynującą historię oraz wskazówki, kiedy warto odmawiać to dziękczynne wezwanie.
Tekst litanii na siedem radości Najświętszej Maryi Panny
Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata, Boże – zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże – zmiłuj się nad nami.
Przyczyno naszej radości, módl się za nami.
Uszczęśliwienie Dziewic,
Ozdobo wszystkich Świętych Bożych,
Dziewiczym wieńcem ozdobiona Boża Rodzicielko,
Orędowniczko nasza przed Twoim Synem,
Wspomożycielko Twoich sług i służebnic,
Źródło najczystszej radości,
Od wszelkiej oziębłości przeciw Boskiemu Synowi Twojemu, zachowaj nas wstawieniem się Twoim.
Od ducha zamiłowania w sobie i szukania tylko własnej korzyści,
Od wszelkiego lekceważenia słowa i służby Bożej,
Od sprzeciwiania się natchnieniom Ducha Świętego,
Od trapiących i zatrważających myśli…
Przez radość Twoją przy poczęciu Syna Bożego,
Przez radość Twoją przy narodzeniu Jezusa Chrystusa
Przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa, który z Ojcem i Duchem Świętym żyje i króluje,
Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.
Historia litanii na siedem radości Najświętszej Maryi Panny
Korzenie nabożeństwa do Siedmiu Radości Maryi, z którego wywodzi się ta litania, sięgają wieku XV i duchowości franciszkańskiej. Według przekazów historycznych, początek kultu datuje się na rok 1422, kiedy to Matka Boża miała objawić się nowicjuszowi zakonu franciszkanów. Młodzieniec ten, który przed wstąpieniem do zakonu miał zwyczaj ozdabiania figury Maryi wieńcem ze świeżych kwiatów, martwił się, że w klauzurze nie może kontynuować tej praktyki. Maryja pouczyła go wówczas, że milszy od kwiatów jest dla Niej „wieniec” (koronka) utpleciony z modlitw.
Choć najbardziej znana jest „Koronka franciszkańska” (Seraficki Różaniec), sama Litania na siedem radości NMP powstała jako forma uzupełniająca lub alternatywna dla tej modlitwy różańcowej. Tekst litanii krystalizował się na przestrzeni wieków wewnątrz zakonów żebraczych, służąc jako narzędzie do kontemplacji radosnych momentów z życia Bogurodzicy. Jest ona świadectwem średniowiecznej pobożności, która szukała równowagi dla popularnego wówczas kultu Siedmiu Boleści Maryi, przypominając wiernym, że życie Matki Chrystusa było przepełnione nie tylko cierpieniem, ale przede wszystkim głęboką, duchową radością płynącą z obcowania z Bogiem.
Duchowy wymiar litanii
Istotą tej litanii jest przeprowadzenie osoby modlącej się przez kluczowe, radosne wydarzenia z historii zbawienia, w których Maryja odegrała główną rolę.
Treść wezwań koncentruje się na siedmiu konkretnych tajemnicach:
- Zwiastowaniu przez Archanioła Gabriela.
- Nawiedzeniu św. Elżbiety.
- Narodzeniu Pana Jezusa w Betlejem.
- Pokłonie Trzech Króli (Objawieniu Pańskim).
- Odnalezieniu Jezusa w świątyni.
- Zmartwychwstaniu Pana Jezusa.
- Wniebowzięciu i Ukoronowaniu Maryi na Królową Nieba i Ziemi.
Duchowy wymiar tej modlitwy polega na uwielbieniu Boga za dary łaski udzielone Maryi oraz na prośbie o umiejętność czerpania chrześcijańskiej radości z wiary. Litania uczy, że prawdziwa radość nie jest jedynie emocją, ale stałym stanem ducha wynikającym z bliskości Chrystusa. Odmawianie jej ma na celu ożywienie nadziei i umocnienie w cnotach, które reprezentuje Maryja: pokorze, gotowości do służby i bezgranicznym zaufaniu Bożej Opatrzności. Jest to modlitwa kontemplacyjna, która pozwala wiernym spojrzeć na Ewangelię oczami Matki Bożej.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać?
Tradycja katolicka, a w szczególności zakony franciszkańskie (Franciszkanie, Bernardyni, Kapucyni), zalecają odmawianie tej litanii w momentach szczególnego poświęcenia Matce Bożej.
Najważniejsze okazje to:
- Wszystkie soboty roku, jako dni tradycyjnie poświęcone czci Maryi.
- Święta maryjne, zwłaszcza te o charakterze radosnym, takie jak Zwiastowanie Pańskie (25 marca), Nawiedzenie NMP (31 maja) czy Wniebowzięcie NMP (15 sierpnia).
- Okres Bożego Narodzenia, ze względu na skupienie się na tajemnicy Wcielenia i dzieciństwa Jezusa.
- Okres Wielkanocny, kiedy Kościół w sposób szczególny celebruje radość Zmartwychwstania, co odpowiada szóstej radości Maryi.
Litania ta jest często odmawiana jako dopełnienie Koronki Franciszkańskiej lub jako samodzielna modlitwa dziękczynna za otrzymane łaski. Wierni sięgają po nią również w chwilach smutku i zwątpienia, aby poprzez wstawiennictwo „Przyczyny naszej radości” odzyskać pokój ducha i chrześcijański optymizm. Można ją odmawiać indywidualnie lub we wspólnocie, często kończąc modlitwę hymnem „Magnificat”.