Koronka do Miłosierdzia Bożego jest jedną z najbardziej znanych i umiłowanych modlitw Kościoła katolickiego, przekazaną przez św. Faustynę Kowalską. Odmawiana na zwykłej cząstce różańca, prowadzi wierzącego do głębokiego zawierzenia Jezusowi i prośby o przebaczenie grzechów dla siebie oraz całego świata, szczególnie w godzinie miłosierdzia.
Tekst Koronki do Miłosierdzia Bożego
(do odmawiania na zwykłej cząstce różańca)
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
Na początku:
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się Imię Twoje, przyjdź Królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dziś i odpuść nam nasze winy jako i my odpuszczamy naszym winowajcom, i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Amen.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą. Błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.
Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego Jednego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżował, umarł i pogrzebion; zstąpił do piekieł; trzeciego dnia zmartwychwstał; wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego; stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen.
Na dużych paciorkach (1 raz):
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo Najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.
Na małych paciorkach (10 razy):
Dla Jego bolesnej Męki, miej miłosierdzie dla nas i całego świata.
Na zakończenie (3 razy):
Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem.
Dodatkowe modlitwy, często odmawiane wraz z Koronką
O Krwi i Wodo, któraś wytrysnęła z Najświętszego Serca Jezusowego jako zdrój miłosierdzia dla nas – Ufamy Tobie. (×3)
Jezu ufam Tobie. (×3)
Święta Faustyno – módl się za nami i za całym światem. (×1)
Historia Koronki do Miłosierdzia Bożego
Koronka do Miłosierdzia Bożego pochodzi z objawień Jezusa, jakie otrzymała św. Faustyna Kowalska w latach 1935–1937. W wizji z 13–14 września 1935 roku Jezus przekazał Siostrze Faustynie słowa modlitwy.
Koronka ta została stworzona jako sposób przebłagania za grzechy świata, szczególnie dla grzeszników i dusz w godzinie śmierci. Jezus obiecał, że ten, kto ją odmówi, otrzyma wielkie miłosierdzie zwłaszcza w chwili śmierci; obiecał także, że nawet najbardziej zatwardziały grzesznik, odmawiając koronki raz, może otrzymać łaskę swojej nieskończonej miłosierdzia.
Warto wspomnieć, że pierwotnie koronka była ograniczona przez pewne biskupie zakazy w Polsce w latach 1958–1959, częściowo z powodów symbolicznych interpretacji obrazu Miłosierdzia. Zakaz został uchylony 15 kwietnia 1978 roku, kiedy rola tej devocji została formalnie uznana i wspierana, między innymi przez przyszłego papieża Jana Pawła II.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać koronkę?
Koronkę do Miłosierdzia Bożego można odmawiać w dowolnym czasie, jednak istnieją chwile, w których modlitwa ta ma szczególne znaczenie:
- W Godzinie Miłosierdzia – o 15:00, upamiętniającej godzinę śmierci Jezusa na krzyżu. Jezus nakazał siostrze Faustynie, aby była szczególna modlitwa w tym czasie.
- W okresie Nowenny do Bożego Miłosierdzia, która zawsze rozpoczyna się w Wielki Piątek, a kończy się w Niedzielę Miłosierdzia – drugą niedzielę po Wielkanocy, podczas której obchodzimy Święto Miłosierdzia Bożego.
- W sytuacjach szczególnych:
- Gdy modlimy się w intencji grzeszników, zarówno żyjących, jak i umierających.
- Przy umierających – Jezus zapewnił, że obecność osoby odmawiającej koronkę przy łóżku umierającego oraz jej modlitwa towarzysząca temu momentowi, przynosi ogromne duchowe pocieszenie i Boże miłosierdzie.
- Po Komunii Świętej – koronka może być odmawiana jako przedłużenie ofiary Eucharystii, zawiera elementy jej kontekstualnego przeżycia.
Modlitwa ta również buduje postawę ufności w Boże miłosierdzie, zachęca do składania siebie jako ofiary, łącząc cierpienie Chrystusa z własnymi intencjami.