Akt oddania się Bożemu Miłosierdziu to modlitwa ufności i całkowitego zawierzenia, szczególnie mocno związana z gestem św. Jana Pawła II w Łagiewnikach 17.08.2002. Łączy proste słowa z głębią teologiczną: uznaje ludzką słabość, prosi o uzdrowienie i przezwyciężenie zła, a zarazem wzywa do dzieł miłosierdzia. Do dziś jest codziennie odmawiana 15:00 i ma wymiar powszechny, odróżniając się od osobistej wersji św. Faustyny
Tekst aktu oddania się Bożemu Miłosierdziu
O najmiłosierniejszy Jezu, Twoja dobroć jest nieskończona, a skarby łask nieprzebrane. Ufam bezgranicznie Twojemu miłosierdziu, które jest ponad wszystkie dzieła Twoje. Oddaję się Tobie całkowicie i bez zastrzeżeń, ażeby w ten sposób móc żyć i dążyć do chrześcijańskiej doskonałości.
Pragnę szerzyć Twoje miłosierdzie poprzez spełnianie dzieł miłosierdzia, tak wobec duszy, jak i ciała, zwłaszcza starając się o nawrócenie grzeszników, niosąc pociechę potrzebującym pomocy, chorym i strapionym.
Strzeż mnie więc, o Jezu, jako własności swojej i chwały swojej. Jakkolwiek czasami drżę ze strachu, uświadamiając sobie słabość moją, to jednocześnie mam bezgraniczną ufność w Twoje miłosierdzie. Oby wszyscy ludzie poznali zawczasu nieskończoną głębię Twego miłosierdzia, zaufali Mu i wysławiali Je na wieki. Amen.
Historyczny gest Jana Pawła II
Akt ten nie jest starożytną modlitwą wyjętą z ksiąg liturgicznych minionych wieków. Został on napisany i wypowiedziany przez św. Jana Pawła II w bardzo konkretnym miejscu i czasie. Miało to miejsce 17 sierpnia 2002 roku podczas ostatniej pielgrzymki Papieża Polaka do ojczyzny.
Właśnie wtedy, w krakowskich Łagiewnikach, schorowany już papież dokonał konsekracji nowej bazyliki i wypowiedział słowa, które stały się duchowym testamentem dla całego świata. Był to gest bez precedensu – nigdy wcześniej papież nie zawierzył całej ludzkości jednemu przymiotowi Boga w tak uroczysty sposób.
„Iskra”, która wyszła z Polski
Wydarzenie to było bezpośrednim nawiązaniem do wizji św. Siostry Faustyny Kowalskiej. W swoim „Dzienniczku” zapisała ona słowa Jezusa, który mówił, że z Polski wyjdzie „iskra”, która przygotuje świat na Jego ostateczne przyjście.
Jan Paweł II, dokonując aktu zawierzenia, czuł, że wypełnia to zadanie. W swojej homilii powiedział wówczas pamiętne słowa:
„Trzeba przekazywać światu ogień miłosierdzia. W miłosierdziu Boga świat znajdzie pokój, a człowiek szczęście!”
Dzięki temu aktowi, orędzie z Łagiewnik przestało być lokalnym kultem, a stało się uniwersalną nadzieją dla każdego człowieka na każdym kontynencie.
Teologiczna głębia w prostych słowach
Choć tekst Aktu oddania wydaje się prosty i zrozumiały, kryje w sobie potężną głębię teologiczną. Modlitwa ta łączy w sobie wymiar trynitarny (skierowana jest do Boga Ojca, wspomina ofiarę Syna i działanie Ducha Świętego) z perspektywą ludzkiego cierpienia.
Papież nie uciekał w niej od trudnych tematów. Wprost powierzył Bogu „wszystkich mieszkańców ziemi”, prosząc o ratunek w obliczu współczesnych zagrożeń. Kluczowy fragment brzmi:
„Pochyl się nad nami grzesznymi, ulecz naszą słabość, przezwycięż wszelkie zło, pozwól wszystkim mieszkańcom ziemi doświadczyć Twojego miłosierdzia”.
To modlitwa, która uznaje ludzką bezradność, ale jednocześnie wskazuje na Boże Miłosierdzie jako jedyny ratunek.
Codzienna tradycja w Łagiewnikach
Od momentu wypowiedzenia tych słów przez Jana Pawła II, Akt oddania stał się stałym elementem liturgii w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. Każdego dnia, dokładnie w Godzinie Miłosierdzia (o 15:00), przed odmówieniem Koronki, uroczyście odczytuje się słowa papieskiego zawierzenia.
Miliony pielgrzymów, którzy odwiedzili to miejsce przez ostatnie dwie dekady, modliły się tymi samymi słowami co Papież, tworząc nieprzerwany łańcuch modlitwy otaczający kulę ziemską.
Dwie wersje modlitwy
Warto wiedzieć, że istnieje także „Akt oddania się Miłosierdziu Bożemu” autorstwa samej św. Faustyny, który brzmi: „O Jezu najmiłosierniejszy, Twoja dobroć jest nieskończona…”. Jest to modlitwa osobista, indywidualna.
Natomiast Akt dokonany przez Jana Pawła II ma charakter wspólnotowy i powszechny. Zaczyna się od słów: „Boże, Ojcze Miłosierny…”. Obie modlitwy są piękne, ale to tekst papieski ma rangę zawierzenia losów świata. Warto włączyć go do swojej osobistej pobożności, zwłaszcza w momentach, gdy czujemy lęk o przyszłość naszą lub naszych bliskich.