Odkryj głębię modlitwy, która uwielbia zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią i grzechem. Prezentowana Koronka do Jezusa Zmartwychwstałego to wyjątkowe nabożeństwo odmawiane na różańcu, które umacnia wiarę, nadzieję i miłość w sercach wiernych. Poprzez rozważanie roli Zbawiciela jako Drogi, Prawdy i Życia, ta zatwierdzona przez Kościół modlitwa staje się źródłem duchowej siły oraz radości płynącej z tajemnicy Zmartwychwstania Pańskiego.
Tekst koronki do Jezusa Zmartwychwstałego
Do odmawiania na różańcu.
Na Krzyżyku:
W Imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
Na pierwszym dużym paciorku:
Akt Żalu: Ach, żałuję za me złości, jedynie dla Twej miłości. Bądź miłościw mnie grzesznemu, dla Ciebie odpuszczam bliźniemu.
Na trzech małych paciorkach:
- Akt Wiary: Wierzę w Ciebie, Boże żywy, w Trójcy jedyny, prawdziwy; Wierzę, coś objawił, Boże, Twe słowo mylić się nie może.
- Akt Nadziei: Ufam, Tobie, boś Ty wierny, wszechmogący i miłosierny; Dasz mi grzechów odpuszczenie, łaskę i wieczne zbawienie.
- Akt Miłości: Boże, choć Cię nie pojmuję, jednak nad wszystko miłuję. Nad wszystko, co jest stworzone, Boś Ty dobro nieskończone.
Na dużych paciorkach (każdej dziesiątki):
Jezu, Ty jesteś Drogą, Prawdą i Życiem. Oświecasz naszą drogę, stoisz przed nami w prawdzie i dajesz nam życie idealne. Tobie chwała na wieki!
Na dziesięciu małych paciorkach każdej dziesiątki:
Zwycięzco śmierci, piekła i szatana, Tobie chwała, chwała, chwała!
Zakończenie (trzykrotne):
Niechaj będzie pochwalony Przenajświętszy Sakrament, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
Historia koronki do Jezusa Zmartwychwstałego
W przeciwieństwie do Różańca czy Koronki do Miłosierdzia Bożego, Koronka do Jezusa Zmartwychwstałego nie posiada jednego, powszechnie znanego momentu objawienia ani wielowiekowej tradycji przypisanej do konkretnego świętego. Jest to forma współczesnej pobożności katolickiej, która zyskała na popularności w XXI wieku, często pojawiając się w nowych modlitewnikach (m.in. publikacjach z 2012 roku opatrzonych kościelnym zezwoleniem, tzw. imprimatur).
Głównym celem historycznym i teologicznym powstania tej modlitwy była potrzeba duchowej równowagi. W polskiej tradycji bardzo silnie rozwinięty jest kult Męki Pańskiej (Droga Krzyżowa, Gorzkie Żale), natomiast ta koronka powstała, aby akcentować moment Zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią. Nawiązuje ona do duchowości Zgromadzenia Zmartwychwstańców, którzy od XIX wieku promowali prawdę, że Zmartwychwstanie jest fundamentem chrześcijańskiej nadziei.
Modlitwa ta ma specyficzną budowę, która odróżnia ją od innych koronek: skupia się na aktach cnót teologicznych (Wiary, Nadziei i Miłości). Odmawiana jest zazwyczaj na tradycyjnym różańcu, a jej treść prowadzi wiernego od pustego grobu, przez wyznanie wiary w bóstwo Chrystusa, aż po uwielbienie Go jako „Zwycięzcy śmierci, piekła i szatana”.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać koronkę?
Ze względu na swoją treść, Koronka do Jezusa Zmartwychwstałego jest ściśle powiązana z Okresem Wielkanocnym. Jest to czas liturgiczny trwający od Wigilii Paschalnej do Zesłania Ducha Świętego. W szczególności zaleca się jej odmawianie w czasie Oktawy Wielkanocnej (osiem dni po Niedzieli Zmartwychwstania), kiedy Kościół najuroczyściej świętuje ten dogmat.
Poza okresem świątecznym, modlitwa ta jest dedykowana na konkretne okazje:
- W każdą niedzielę – jako cotygodniowe wspomnienie Zmartwychwstania (każda niedziela jest w liturgii „małą Wielkanocą”).
- W chwilach zwątpienia i beznadziei – ze względu na zawarte w niej „Akty Nadziei”, jest polecana osobom przeżywającym depresję duchową lub trudności życiowe, aby przypomnieć im o ostatecznym zwycięstwie dobra.
- Jako dopełnienie Drogi Krzyżowej – coraz częściej praktykuje się odmawianie tej koronki po nabożeństwach pasyjnych, aby męka nie przesłoniła celu odkupienia, jakim jest nowe życie.