Święty Benedykt z Nursji, jako potężny patron Europy i opiekun chroniący przed złem, jest dla wiernych niezawodnym orędownikiem. Wyjątkową pomocą w duchowych zmaganiach oraz sposobem na uproszenie cnót jest Koronka do św. Benedykta. Ta piękna modlitwa, odmawiana na różańcu, kieruje nasze myśli ku Bogu, prosząc o litość i wzrost wiary, nadziei oraz miłości za wstawiennictwem tego wielkiego świętego.
Tekst koronki do świętego Benedykta
Na dużych paciorkach:
Ojcze Nasz…
Na małych paciorkach zamiast Zdrowaś Maryjo – odmawia się:
Przez świętego Ojca Benedykta, cnót i świątobliwości,
Niechaj Twej o Boże doznamy litości.
Trzy paciorki:
odmawia się Zdrowaś Maryjo dla:
– przymnożenia wiary
– umocnienia nadziei
– rozpalenia miłości.
Na zakończenie:
Święty Ojcze Benedykcie, módl się za nami.
Dodatkowa modlitwa końcowa
Święty Benedykcie módl się za nami, abyśmy przez Twoje wstawiennictwo i przykładem Twojego życia, zostali umocnieni w cnocie wiary, nadziei i miłości, i byli strzeżeni od wszelkiego zła, aż osiągniemy obiecaną nam chwałę wieczną. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Historia koronki do św. Benedykta
Choć sama formuła „Koronki do św. Benedykta” jako specyficznego układu modlitw jest formą pobożności ludowej o nowszym rodowodzie, jej korzenie sięgają głęboko w historię kultu św. Benedykta z Nursji (ok. 480–547), patrona Europy i patriarchy mnichów Zachodu. Historia tej modlitwy jest nierozerwalnie złączona z historią słynnego Medalika św. Benedykta, który zazwyczaj stanowi integralną część koronki.
Główne momenty w historii to:
- Początki: Św. Benedykt zasłynął za życia wieloma cudami, w których posługiwał się znakiem Krzyża Świętego, by niweczyć działanie szatana.
- XVII wiek: W Bawarii, podczas procesu czarownic, odkryto, że mnisi z klasztoru Metten byli chronieni przed czarami dzięki znakom krzyża umieszczonym na murach opactwa. Odkrycie to przyczyniło się do sformalizowania symboliki medalika (krzyż i litery będące skrótem egzorcyzmu).
- Rok 1742: Papież Benedykt XIV oficjalnie zatwierdził medalik, co dało impuls do rozwoju różnego rodzaju modlitw z nim związanych, w tym koronek.
- Rok 1880: Z okazji 1400. rocznicy urodzin świętego, w opactwie na Monte Cassino wybito tzw. Medalik Jubileuszowy, który do dziś jest najpopularniejszym wzorem dołączanym do różańców i koronek.
Współczesna „Koronka do św. Benedykta” jest zatem przedłużeniem tej wielowiekowej tradycji, służącym do regularnego wzywania wstawiennictwa świętego, korzystając z symboliki krzyża i egzorcyzmu utrwalonego na medaliku.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać koronkę?
Koronka do św. Benedykta, podobnie jak sam medalik, jest traktowana w Kościele katolickim jako potężna broń duchowa. Nie jest talizmanem, lecz modlitwą wstawienniczą, którą odmawia się w konkretnych potrzebach duchowych i życiowych.
Zaleca się odmawianie tej koronki szczególnie w następujących sytuacjach:
- Walka z pokusami: Gdy wierzący zmaga się z silnymi pokusami do grzechu, natrętnymi myślami lub dręczeniem duchowym. Modlitwa ta przywołuje moc Krzyża Świętego do odparcia zła.
- Prośba o pokój: Hasłem zakonu benedyktynów jest słowo PAX (Pokój). Koronka jest odmawiana w intencji przywrócenia pokoju w rodzinie, w sercu, a także pokoju na świecie (istnieje nawet wariant tzw. „Koronki Pokoju” z krzyżem św. Benedykta).
- Ochrona przed złem: Wierni modlą się nią, prosząc o Bożą opiekę nad domem, dobytkiem oraz bliskimi przed nieszczęściami i wpływem złego ducha.
- Intencja dobrej śmierci: Św. Benedykt jest czczony jako patron dobrej śmierci (zmarł stojąc w kaplicy, po przyjęciu Komunii św.). Koronkę odmawia się przy konających, prosząc o łaskę spokojnego odejścia w stanie łaski uświęcającej.