Poznaj niezwykłą modlitwę, która prowadzi wiernych „małą drogą” ku świętości, ucząc bezgranicznej ufności oraz pokory. Koronka dziecięctwa duchowego św. Tereski z Lisieux jest skutecznym narzędziem duchowego wzrostu, pomagającym w całkowitym oddaniu się woli Bożej. Poprzez rozważanie kolejnych tajemnic możemy wyprosić łaskę wiernej miłości i głębokiego pokoju serca, naśladując cnoty tej wielkiej świętej w naszej codzienności.
Tekst koronki dziecięctwa duchowego św. Tereski z Lisieux
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
1. Módlmy się o głęboką pokorę.
Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…
Boże Miłosierny, w słabości mej często upadam. Zmiłuj się nade mną. (10 razy)
Św. Tereso od Dzieciątka Jezus, uproś mi, błagam, najgłębszą pokorę umysłu i serca.
2. Módlmy się o bezgraniczną ufność w Bogu.
Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…
Boże, dobroci nieskończona, ufam Tobie bez granic. Nie będę zawiedziony na wieki. (10 razy)
Św. Tereso od Dzieciątka Jezus, uproś mi, błagam, dziecięcą ufność w Bogu.
3. Módlmy się o wierną miłość ku Bogu.
Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…
Całym sercem kocham Cię, mój Boże. I kochać pragnę na wieki. (10 razy)
Św. Tereso od Dzieciątka Jezus, uproś mi, błagam, gorącą miłość ku Bogu.
4. Módlmy się o całkowite oddanie się Bogu.
Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…
Wola Twoja, Panie niech wypełnia się we mnie. Zawsze, wszędzie i we wszystkim. (10 razy)
Św. Tereso od Dzieciątka Jezus, uproś mi, błagam, oddanie się Bogu bez zastrzeżeń.
5. Módlmy się o pokój serca.
Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…
W trudach i cierpieniach życia doczesnego proszę Cię, Panie: Użycz mi pokoju. (10 razy)
Św. Tereso od Dzieciątka Jezus, uproś mi, błagam, głęboki pokój serca.
Modlitwa końcowa:
Dzięki Ci, Boże mój, z całego serca, za łaski użyczone św. Teresie, a w szczególności za dar dziecięctwa duchowego, którym serce Jej napełniłeś. Spraw, o Panie, by Twoja miłosierna miłość wypełniała moje serce.
Św. Tereso od Dzieciątka Jezus, prowadź mnie, proszę, drogą dziecięctwa duchowego i czuwaj nade mną, bym nigdy z tej drogi nie schodził, aż znajdę się u stóp Jezusa i Maryi. Amen.
Historia koronki do św. Teresy od Dzieciątka Jezus
Ta specyficzna forma modlitwy zrodziła się z pobożności wiernych po śmierci i kanonizacji św. Teresy z Lisieux, znanej jako „Mała Tereska”. W odróżnieniu od klasycznego Różańca, ta koronka ma unikalną budowę, która ściśle wiąże się z biografią świętej. Składa się ona z 24 paciorków, które symbolizują 24 lata ziemskiego życia Teresy (zmarła w 1897 roku w wieku 24 lat).
Modlitwa ta jest duchowym narzędziem, które ma pomóc wiernym wchodzić na tzw. „małą drogę” dziecięctwa duchowego. Nie chodzi tu o infantylizm, lecz o postawę całkowitego, ufnego zawierzenia Bogu, pokory i wykonywania najdrobniejszych codziennych czynności z wielką miłością. Koronka (zwana czasem „Różańcem św. Teresy”) zazwyczaj składa się z wezwania do św. Teresy oraz 24-krotnego powtórzenia modlitwy „Chwała Ojcu”, co jest dziękczynieniem Trójcy Świętej za każdą chwilę jej życia i udzielone jej łaski. Często dołączany jest do niej medalik z wizerunkiem świętej.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać koronkę?
Koronkę tę można odmawiać w dowolnym czasie jako prywatną formę pobożności, jednak tradycja wskazuje na szczególne momenty i intencje:
- Święto patronalne (1 października): Jest to dzień wspomnienia liturgicznego św. Teresy, kiedy czciciele najliczniej sięgają po tę modlitwę.
- Nowenny: Często odmawia się ją przez 9 dni (szczególnie w okresie przed jej świętem lub w trudnych sytuacjach życiowych). Praktyka ta wiąże się z obietnicą św. Teresy, która zapowiedziała, że po śmierci spuści na ziemię „deszcz róż” – czyli uprosi wiele łask dla proszących.
- Dni miesięcznego wspomnienia: Wierni kultywujący stałe nabożeństwo często modlą się tą koronką między 9. a 17. dniem każdego miesiąca.
- Intencje misyjne i kapłańskie: Ponieważ św. Teresa jest patronką misji, koronka ta jest często odmawiana w intencji misjonarzy oraz o świętość kapłanów.
- Prośba o cnoty: Odmawia się ją, aby wyprosić sobie łaskę prostoty, pokory i dziecięcej ufności wobec Boga w trudnych doświadczeniach.