Poniższa modlitwa stanowi przejmujące wołanie o wstawiennictwo do błogosławionego Sadoka oraz jego towarzyszy z Zakonu Kaznodziejskiego. Litania do męczenników sandomierskich upamiętnia ich krwawą ofiarę złożoną podczas najazdu tatarskiego w XIII wieku. Odmawiając te wezwania, wierni proszą o stałość w wierze, opiekę w niebezpieczeństwach oraz łaskę radosnego spotkania z Bogiem, naśladując niezłomną postawę zakonników ginących ze śpiewem na ustach.
Tekst Litanii do błogosławionego Sadoka i 48 Sandomierskich Męczenników Dominikańskich
Kyrie, elejson. Chryste, elejson. Kyrie, elejson.
Chryste, usłysz nasz. Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo, Bogarodzico, módl się za nami,
Królowo męczenników, módl się za nami.
Błogosławiony Sadoku z Towarzyszami za wiarę umęczeni, módlcie się za nami.
Wielka ozdobo Zakonu Kaznodziejskiego, módlcie się za nami.
Wierni strażnicy owczarni Chrystusowej, módlcie się za nami.
Nauczyciele życia doskonałego, módlcie się za nami.
Mężowie pełni ducha Bożego, módlcie się za nami.
Groźni dla potęgi piekieł przez naukę swoją, módlcie się za nami.
Dla rozrostu i prac apostolskich uważani przez piekło za nieprzyjaciół, módlcie się za nami.
Wydzierający dusze z mocy piekielnych, módlcie się za nami.
Gwiazdy jasno świecące w Kościele Bożym, módlcie się za nami.
Przykładem cnót swoich narody pogańskie nawracający, módlcie się za нами.
Głosiciele prawd wiary narodowi kumańskiemu, módlcie się za nami.
Uwielbieni synowie Najświętszej Maryi Panny, módlcie się za nami.
Drogie kamienie w koronie Króla nieśmiertelnego, módlcie się za nami.
Lilie czyste i niezmazane, módlcie się za nami.
Za grzechy nasze krew swoją niewinną przelewający, módlcie się za nami.
Osobliwi miasta Sandomierza Patronowie, módlcie się za nami.
Którym złote litery śmierć męczeńską oznajmiły, módlcie się za nami.
Nieustraszeni na głos każący im schylać głowy pod miecz barbarzyński, módlcie się za nami.
Radośnie przyjmujący śmierć męczeńską, módlcie się za nami.
W czasie modlitwy rozniesieni na szablach pogańskich, módlcie się za nami.
Zasługujący dokończyć Salve Regina przed tronem Pana, módlcie się za nami.
Obmywający krwią swoją mury kościoła świętego Jakuba, módlcie się za nami.
Obierający Jezusa za nagrodę swych cierpień, módlcie się za nami.
Przykładzie cierpliwości w boleściach, módlcie się za nami.
Chwało i obrono kraju naszego, módlcie się za nami.
Abyśmy w zdrowiu duszy i ciała trwali, módlcie się za nami.
Abyśmy do grzechów naszych nie powracali, módlcie się za nami.
Abyśmy w wierze świętej stałymi i mocnymi byli, módlcie się za nami.
Abyśmy za waszym przykładem w obronie Kościoła i wiary świętej życia naszego nie szczędzili, módlcie się za nami.
Abyśmy bez skruchy i żalu nie umierali, módlcie się za nami.
Abyśmy zasłużyli cieszyć się z wami w wieczności, módlcie się za nami.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
Módlmy się: Niech nam pokaże Ciebie, Panie Jezu Chryste, po tym wygnaniu łaskawa i litościwa Panna Maryja, Matka Twoja, którą błogosławiony Sadok z Towarzyszami wśród nieprzyjacielskich pocisków nieustannie pozdrawiali i pożądaną koronę męczeństwa odebrać zasłużyli. Amen.
Historia litanii do męczenników sandomierskich
Litania ta jest formą modlitwy błagalnej skierowanej do błogosławionego Sadoka i jego 48 Towarzyszy, dominikanów zamordowanych przez Tatarów. Wydarzenie to miało miejsce 2 lutego 1260 roku w klasztorze przy kościele św. Jakuba w Sandomierzu podczas drugiego najazdu mongolskiego na Polskę. Według przekazów historycznych i tradycji zakonnej, zakonnicy zginęli, śpiewając antyfonę Salve Regina (Witaj Królowo), co stało się centralnym motywem ich kultu.
Choć same teksty modlitewne ewoluowały przez wieki, oficjalny kult Męczenników Sandomierskich został zatwierdzony przez papieża Piusa VII w 1807 roku. Litania stanowi wyraz czci dla ich ofiary i jest elementem dziedzictwa duchowego nie tylko Zakonu Kaznodziejskiego (dominikanów), ale także całej Diecezji Sandomierskiej. Tekst litanii przywołuje imiona męczenników oraz okoliczności ich śmierci, prosząc Boga o łaski za ich wstawiennictwem.
Duchowy wymiar litanii
Modlitwa ta ma głęboki charakter chrystocentryczny i mariologiczny. Wierni odmawiający litanię odwołują się do wzoru wiary niezłomnej, jaką wykazali się zakonnicy w obliczu pewnej śmierci. Duchowy wymiar tej modlitwy koncentruje się na:
- Wierności powołaniu: Męczennicy są stawiani jako wzór wytrwania w wierze aż do końca.
- Opiece Matki Bożej: Ze względu na legendę o śpiewie Salve Regina w chwili śmierci, litania podkreśla szczególną więź męczenników z Maryją, która miała ich uprzedzić o zbliżającym się męczeństwie.
- Świadectwie wspólnoty: Litania przypomina, że śmierć poniosła cała wspólnota klasztorna (ojcowie, klerycy, bracia konwersi), co symbolizuje jedność Kościoła w obliczu prześladowań.
Dla współczesnych katolików litania jest wezwaniem do męstwa w wyznawaniu wiary w życiu codziennym oraz prośbą o opiekę nad Sandomierzem i Polską.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać?
Litania do męczenników sandomierskich jest odmawiana przede wszystkim w kręgach zakonnych dominikanów oraz w Diecezji Sandomierskiej.
Główne okazje do jej odmawiania to:
- 2 czerwca: Jest to liturgiczne wspomnienie bł. Sadoka i Towarzyszy (w zakonach dominikańskich i diecezji sandomierskiej). Wtedy odbywają się główne uroczystości odpustowe w kościele św. Jakuba w Sandomierzu.
- Pielgrzymki i nowenny: Często odmawia się ją podczas nabożeństw związanych z kultem świętych lokalnych oraz w czasie pielgrzymek do sandomierskiego sanktuarium.
- Modlitwy o pokój i wiarę: Ze względu na historię męczeństwa, po litanię sięga się w intencjach o zachowanie wiary w trudnych czasach oraz o pokój i oddalenie zagrożeń wojennych.