Niniejsze opracowanie prezentuje pełny tekst modlitwy uwielbienia, którą jest Litania do Najświętszego Sakramentu. To niezwykłe nabożeństwo pozwala wiernym głębiej przeżywać tajemnicę obecności Chrystusa pod postaciami chleba i wina. Oprócz samej treści wezwań, artykuł przybliża historię powstania litanii, wyjaśnia jej bogaty wymiar duchowy oraz wskazuje najważniejsze okazje liturgiczne i momenty prywatnej pobożności, w których warto ją odmawiać.
Tekst litanii do Najświętszego Sakramentu
Kyrie eleison, Chryste eleison, Kyrie eleison.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Chlebie żywy, któryś zstąpił z nieba, zmiłuj się nad nami.
Boże ukryty i Zbawicielu, zmiłuj się nad nami.
Pszenico wybranych, zmiłuj się nad nami.
Hostio święta, zmiłuj się nad nami.
Hostio żywa, zmiłuj się nad nami.
Hostio Bogu przyjemna, zmiłuj się nad nami.
Pokarmie Aniołów, zmiłuj się nad nami.
Manno ukryta, zmiłuj się nad nami.
Ofiaro czysta, zmiłuj się nad nami.
Ofiaro nieustająca, zmiłuj się nad nami.
Baranku bez skazy, zmiłuj się nad nami.
Ołtarzu najczystszy, zmiłuj się nad nami.
Pokarmie i uczto, zmiłuj się nad nami.
Kielichu błogosławieństwa, zmiłuj się nad nami.
Kapłanie i Ofiaro, zmiłuj się nad nami.
Tajemnico wiary, zmiłuj się nad nami.
Sakramencie pobożności, zmiłuj się nad nami.
Więzi miłości, zmiłuj się nad nami.
Pamiątko cudów Bożych, zmiłuj się nad nami.
Chlebie nadprzyrodzony, zmiłuj się nad nami.
Bezkrwawa Ofiaro, zmiłuj się nad nami.
Najświętsze i najwznioślejsze misterium, zmiłuj się nad nami.
Boskie lekarstwo nieśmiertelności, zmiłuj się nad nami.
Najpotężniejszy fundamencie łask, zmiłuj się nad nami.
Wzniosły i czcigodny Sakramencie, zmiłuj się nad nami.
Ofiaro najświętsza ze wszystkich, zmiłuj się nad nami.
Słowo, które stało się ciałem i zamieszkało między nami, zmiłuj się nad nami.
Niebiańskie lekarstwo, chroniące nas przed grzechami, zmiłuj się nad nami.
Najświętsza Pamiątko Męki Pańskiej, zmiłuj się nad nami.
Cudzie zadziwiający ponad wszystko, zmiłuj się nad nami.
Darze przekraczający wszelką pełnię, zmiłuj się nad nami.
Szczególna pamiątko Bożej miłości, zmiłuj się nad nami.
Nieskończona skarbnico Bożych bogactw, zmiłuj się nad nami.
Budzący bojaźń i ożywiający Sakramencie, zmiłuj się nad nami.
Umocnienie dusz świętych, zmiłuj się nad nami.
Najsłodsza uczto, w której posługują Aniołowie, zmiłuj się nad nami.
Prawdziwa Ofiaro przebłagalna za żywych i umarłych, zmiłuj się nad nami.
Pokarmie na drogę dla umierających w Panu, zmiłuj się nad nami.
Zadatku przyszłej chwały, zmiłuj się nad nami.
Bądź nam miłościw, wybaw nas, Panie.
Od niegodnego przyjmowania Ciała i Krwi Twojej, wybaw nas, Panie.
Od pożądliwości ciała, wybaw nas, Panie.
Od pożądliwości oczu, wybaw nas, Panie.
Od pychy tego świata, wybaw nas, Panie.
Od wszelkiej okazji do grzechu, wybaw nas, Panie.
Przez Twoje pragnienie spożywania Paschy z uczniami, wybaw nas, Panie.
Przez największą pokorę, z jaką obmyłeś uczniom nogi, wybaw nas, Panie.
Przez najgorętszą miłość, z którą ustanowiłeś ten Boski Sakrament, wybaw nas, Panie.
Przez Twoją drogocenną Krew, którą pozostawiłeś nam na ołtarzu, wybaw nas, Panie.
Przez pięć ran Twojego najświętszego Ciała, które dla nas przyjąłeś, wybaw nas, Panie.
Prosimy Cię my, grzesznicy, wysłuchaj nas, Panie.
Prosimy Cię, abyś wiarę, uszanowanie i nabożeństwo ku temu przedziwnemu Sakramentowi zawsze w nas utrzymywać i pomnażać raczył.
Prosimy Cię, abyś nas przez tę tajemnicę miłości z Sobą coraz doskonalej zjednoczyć raczył.
Prosimy Cię, abyś święte pragnienie częstego pożywania Ciebie w Komunii Świętej w nas wzbudzić raczył.
Prosimy Cię, abyś nam do godnego przygotowania na tę ucztę przez prawdziwą pokutę dopomógł.
Prosimy Cię, abyś nas w godzinę śmierci tym Pokarmem Niebieskim zasilić i wzmocnić raczył.
Prosimy Cię, abyś nas łaski szczęśliwej śmierci udzielić raczył.
Prosimy Cię, abyś nas wieczne i chwalebne życie wskrzesić raczył.
Prosimy Cię, abyś nas wysłuchał raczył.
Synu Boży, źródło łaskawości i miłosierdzia, wybaw nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami, Panie.
Módlmy się: Boże, który zostawiłeś nam pamiątkę męki Swej w cudownym Sakramencie, racz nam dać, błagamy, iżbyśmy Najświętsze Ciało Twoje i Najświętszą Krew Twoją jak najczęściej i z jak najgłębszym nabożeństwem dla uleczenia i zbawienia dusz naszych przez Ciebie odkupionych przyjmowali i świętością tegoż Sakramentu przez Boskie zasługi Twoje Królestwo niebieskie sobie zapewnili. Który z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.
Historia litanii do Najświętszego Sakramentu
Litania do Najświętszego Sakramentu nie posiada jednego, konkretnego autora, a jej powstanie jest ściśle związane z rozwojem kultu eucharystycznego w Kościele katolickim, który nabrał szczególnego znaczenia w średniowieczu.
Choć dokładna data jej skodyfikowania jest trudna do ustalenia, czerpie ona bezpośrednio z teologii św. Tomasza z Akwinu oraz hymnów eucharystycznych powstałych przy okazji ustanowienia uroczystości Bożego Ciała w XIII wieku (takich jak Adoro te devote).
Litania ta jest zbiorem tytułów i wezwań, które przez wieki kształtowały się w pobożności ludowej i liturgicznej, ostatecznie zyskując oficjalne zatwierdzenie Kościoła do użytku publicznego i prywatnego. Stanowi ona syntezę dogmatów wiary dotyczących obecności Chrystusa pod postaciami chleba i wina, będąc odpowiedzią na potrzebę adoracji Boga ukrytego w hostii.
Duchowy wymiar litanii
Modlitwa ta pełni funkcję głębokiego wyznania wiary w rzeczywistą obecność Jezusa Chrystusa w Eucharystii. Każde wezwanie (np. „Chlebie żywy”, „Pamiątko męki Pańskiej”, „Cudzie nad wszystkimi cudami”) odsłania inny aspekt tajemnicy wcielenia i odkupienia.
Duchowy wymiar litanii koncentruje się na trzech głównych filarach: adoracji (uwielbieniu Boga za dar Jego obecności), dziękczynieniu (za ustanowienie sakramentu) oraz wynagrodzeniu (ekspiacji za zniewagi i świętokradztwa popełniane wobec Najświętszego Sakramentu).
Odmawianie tej litanii ma na celu ożywienie wiary wiernych, rozpalenie miłości do Zbawiciela oraz przygotowanie duszy na godne przyjęcie Komunii Świętej. Jest to modlitwa kontemplacyjna, która prowadzi do zjednoczenia serca z „Bogiem ukrytym”.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać?
Litania do Najświętszego Sakramentu jest uniwersalną modlitwą eucharystyczną, jednak tradycja katolicka wskazuje na szczególne momenty jej odmawiania. Najważniejszym czasem jest Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało) oraz oktawa tego święta.
Jest ona również nieodłącznym elementem Wielkiego Czwartku, kiedy to wspomina się ustanowienie Eucharystii. Wierni często sięgają po nią w trakcie Wystawienia Najświętszego Sakramentu, podczas adoracji w ciszy oraz w ramach nabożeństw eucharystycznych (np. Czterdziestogodzinnego Nabożeństwa).
Zaleca się ją także w pierwsze czwartki miesiąca (dzień poświęcony Eucharystii i kapłaństwu) oraz jako formę dziękczynienia bezpośrednio po przyjęciu Komunii Świętej. Może być odmawiana zarówno wspólnotowo w kościele, jak i prywatnie w domu.