Uroczysta Litania do patronów narodu polskiego stanowi głęboki wyraz duchowej więzi z historią i tradycją naszego kraju. Ta szczególna modlitwa przywołuje wstawiennictwa świętych orędowników, powierzając im losy Ojczyzny w chwilach dziejowych prób oraz podczas ważnych rocznic. Łącząc prośby o wolność i jedność z dziękczynieniem, przypomina o chrześcijańskich fundamentach tożsamości Polaków, dając siłę do budowania lepszej przyszłości.
Tekst litanii do patronów Narodu Polskiego
Kyrie eleison, Chryste eleison, Kyrie eleison.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Nad Polską, Ojczyzną naszą, zmiłuj się, Panie.
Nad narodem męczenników, zmiłuj się, Panie.
Nad ludem zawsze wiernym Tobie, zmiłuj się nad nami.
Jezu nieskończenie miłosierny, zmiłuj się nad nami.
Jezu nieskończenie mocny, zmiłuj się nad nami.
Jezu, nadziejo nasza, zmiłuj się nad nami.
O Maryjo, Bogurodzico, Królowo Polski – módl się za nami.
Święty Stanisławie, Ojcze Ojczyzny – módl się za nami.
Święty Wojciechu, Patronie Polski – módl się za nami.
Święty Kazimierzu, Patronie Litwy – módl się za nami.
Święty Jozafacie, Patronie Rusi – módl się za nami.
Święci Cyrylu i Metody, Apostołowie Słowian – módlcie się za nami.
Święty Ottonie, Apostole Pomorza – módl się za nami.
Święta Jadwigo, Patronko Śląska – módl się za nami.
Święty Jacku Odrowążu, Apostole Rusi – módl się za nami.
Święty Janie z Kęt, Patronie profesorów i studentów – módl się za nami.
Święty Stanisławie Kostko, Patronie młodzieży – módl się za nami.
Święty Andrzeju Bobolo, Męczenniku za wiarę – módl się za nami.
Święty Andrzeju Świeradzie, i Benedykcie – módlcie się za nami.
Święci Męczennicy polscy: Benedykcie, Janie, Mateuszu, Izaaku i Krystynie – módlcie się za nami.
Święty Brunonie z Kwerfurtu, Apostole ziem polskich – módl się za nami.
Święty Wacławie, Patronie katedry wawelskiej – módl się za nami.
Święty Florianie, Patronie Krakowa – módl się za nami.
Święty Maksymilianie Kolbe, Męczenniku z Oświęcimia – módl się za nami.
Wszyscy Święci i Święte Boże – módlcie się za nami.
Od długiej, ciężkiej pokuty dziejowej, wybaw nas, Panie.
Od kajdan niewoli, wybaw nas, Panie.
Od godziny zwątpienia, wybaw nas, Panie.
Od podszeptów zdrady, wybaw nas, Panie.
Od gnuśności naszej, wybaw nas, Panie.
Od ducha niezgody, wybaw nas, Panie.
Od nienawiści i złości, wybaw nas, Panie.
Od wszelkiej złej woli, wybaw nas, Panie.
Od śmierci wiecznej, wybaw nas, Panie.
Głos krwi męczenników naszych, usłysz, o Panie.
Głos krwi żołnierzy naszych, usłysz, o Panie.
Płacz matek i żon, usłysz, o Panie.
Płacz wdów i sierot, usłysz, o Panie.
Płacz dzieci katowanych za pacierz polski, usłysz, o Panie.
Łzy przesiedleńców i wygnanych z Ojczyzny, usłysz, o Panie.
Łzy rolników pozbawionych swej ziemi, usłysz, o Panie.
Wołanie krzywdzonego ludu robotniczego, usłysz, o Panie.
Jęki z więzień, obozów koncentracyjnych, usłysz, o Panie.
Brzęk pękających kajdan naszych, usłysz, o Panie.
Wiarę w Ciebie i ufność w Maryi, daj nam, o Panie.
Nadzieję w zwycięstwo dobrej sprawy, daj nam, o Panie.
Miłość Polski, Ojczyzny naszej, daj nam, o Panie.
Męstwo, mądrość, łagodność i solidarność, daj nam, o Panie.
Wszystkie dary Ducha Świętego, daj nam, o Panie.
Służbę w świętej sprawie Twojej na ziemi, daj nam, o Panie.
Wolność, chwałę, szczęście i pokój, daj nam, o Panie.
Przez Narodzenie Twoje, bohatera wielkiego, wzbudź nam, o Panie.
Przez Bogurodzicę, Ojca świętego na długie lata zachowaj nam, o Panie.
Przez Najświętsze Życie Twoje, żyć dobrze nas naucz, o Panie.
Przez Krzyż i Mękę Twoją, cierpienia nasze mężnie znosić daj, o Panie.
Przez Święte Zmartwychwstanie Twoje, z ciemności grzechu wskrześ nas, o Panie.
Przez Wniebowstąpienie Twoje, Ojczyznę wielką, wolną i szczęśliwą daj nam, o Panie.
Przez Ducha Świętego Zesłanie, „ducha dobrego” daj nam, o Panie.
Przez czystą Królowej Jadwigi ofiarę, w jedności Polskę naszą zachowaj, o Panie.
Przez cnoty wielkich Ojców naszych na Twe błogosławieństwo daj nam zasłużyć, o Panie.
Boże Piastów i Jagiellonów, nie opuszczaj nas, o Panie.
Boże Sobieskiego i Kościuszki, nie opuszczaj nas, o Panie.
Boże Ojca Kordeckiego i Ojca Kolbe, nie opuszczaj nas, o Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
Módlmy się:
Boże Wszechmogący, Panie Zastępów, padamy do stóp Twoich w dziękczynieniu, że przez wieki otaczałeś nas Swą przemożną opieką. Dziękujemy Ci, że Ojców naszych wyprowadziłeś z rąk ciemięzców, najeźdźców i nieprzyjaciół. Błogosławimy Cię za to, że po latach niewoli obdarzyłeś nas na nowo wolnością i pokojem. W: Amen.
Antyfona:
W tej chwili, kiedy tyle sił potrzeba naszemu Narodowi, aby zachować uzyskaną wolność, prosimy Cię, o Boże, napełnij nas mocą Ducha Twojego. Uspokój serca, dodaj ufności w Twoją miłość. Oświeć zaćmione umysły naszych braci. Wzbudź w Narodzie chęć do cierpliwej walki o zachowanie pokoju i wolności. Spraw, byśmy stali się zdolni własnymi rękami i wzajemną solidarnością w służbie Twojego krzyża zachować Twoje królestwo w nas, w naszych rodzinach, w naszym Narodzie jak za czasów naszych praojców. Wybaw nas od głodu, nędzy i wojny. Obdarz nas chlebem. Błogosław naszej pracy, Panie miłosierny, Panie sprawiedliwy, Panie wszechmocny. Boże, niech Duch Święty zmienia oblicze naszej ziemi i umacnia Twój lud. Daj nam, o Panie, abyśmy po przyjęciu w pokorze „Bierzmowania Dziejów” – udzielonego przez Ojca Świętego Jana Pawła II – Twego Ducha nigdy nie zasmucali, a przez zawierzenie Maryi, Matce Kościoła i Królowej Polski pozostali zawsze wierni Chrystusowi i Ojczyźnie. Amen.
Historia litanii do patronów narodu polskiego
Litania ta, często funkcjonująca również pod nazwą Litania Narodu Polskiego lub jako zbiór wezwań do Świętych Patronów Polski, nie powstała w jednym konkretnym momencie, lecz kształtowała się na przestrzeni wieków w odpowiedzi na burzliwe losy państwa polskiego. Jej geneza jest ściśle związana z okresem zaborów, kiedy to modlitwa stała się sposobem na zachowanie tożsamości narodowej i kulturowej. Choć czerpała inspiracje z romantycznych tekstów mesjanistycznych (jak „Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego” Mickiewicza), jej liturgiczna i kanoniczna forma skupiła się na wzywaniu wstawiennictwa kanonizowanych i beatyfikowanych Polaków.
Szczególne znaczenie modlitwa ta zyskała w XX wieku, w obliczu zagrożeń takich jak wojna polsko-bolszewicka, II wojna światowa oraz czasy komunizmu. Wówczas to do tradycyjnych wezwań do św. Wojciecha i św. Stanisława dołączano prośby o opiekę nad prześladowanym narodem. Współczesne wersje litanii są „żywym pomnikiem” historii, gdyż są na bieżąco uzupełniane o nowych świętych, takich jak św. Maksymilian Maria Kolbe, św. Faustyna Kowalska, św. Jan Paweł II czy bł. Jerzy Popiełuszko, co odzwierciedla ciągłość duchowych dziejów Polski.
Duchowy wymiar litanii
Głównym celem tej modlitwy jest uświęcenie patriotyzmu i ukazanie nierozerwalnej więzi między historią narodu a historią zbawienia. Litania do patronów narodu polskiego pełni funkcję wspólnototwórczą, jednocząc wiernych wokół wartości chrześcijańskich, które stanowiły fundament polskiej państwowości od Chrztu w 966 roku. Duchowy wymiar tej modlitwy opiera się na wierze w Świętych Obcowanie – przekonaniu, że święci rodacy, którzy oddali życie za wiarę i ojczyznę, są teraz skutecznymi orędownikami spraw polskich przed Bogiem.
Modlitwa ta ma również charakter wychowawczy i moralny. Wymieniając poszczególnych świętych, wierni przypominają sobie o konkretnych cnotach: męstwie (św. Andrzej Bobola), miłosierdziu (św. Brat Albert), mądrości (św. Jadwiga Królowa) czy ofiarności. Litania staje się więc swoistym rachunkiem sumienia narodu, wzywającym do odnowy moralnej i społecznej oraz do budowania Polski opartej na sprawiedliwości i prawdzie.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać?
Litania do patronów narodu polskiego jest tradycyjnie odmawiana podczas najważniejszych świąt łączących sferę religijną z państwową. Do kluczowych okazji należą:
- Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski (3 maja) – jako wyraz wdzięczności za opiekę Maryi nad narodem.
- Narodowe Święto Niepodległości (11 listopada) – w intencji pomyślności wolnej Ojczyzny.
- Dni patronalne – szczególnie we wspomnienia głównych patronów Polski: św. Wojciecha (23 kwietnia), św. Stanisława (8 maja) oraz św. Andrzeja Boboli (16 maja).
- Msze Święte za Ojczyznę – litania jest stałym elementem nabożeństw odprawianych w intencji kraju, organizowanych cyklicznie w wielu parafiach.
Zaleca się również odmawianie tej litanii w momentach trudnych dla wspólnoty narodowej, w czasach kryzysu społecznego, zagrożenia suwerenności lub klęsk żywiołowych, jako formę błagania o jedność i siłę ducha dla obywateli.