Litania do Przenajświętszego Sakramentu to wyjątkowa modlitwa, która pozwala wiernym zgłębić tajemnicę obecności Boga pod postacią chleba. Poniższy tekst stanowi pomoc w adoracji, wyrażeniu wdzięczności za dar Eucharystii oraz przeproszeniu za wszelkie zaniedbania. Odmawianie tych wezwań, szczególnie w obecności Najświętszego Sakramentu, jest pięknym aktem czci oddawanej Jezusowi, który pozostał z nami aż do skończenia świata.
Tekst litanii do Przenajświętszego Sakramentu
Kyrie, eleison. Chryste, eleison. Kyrie, eleison.
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Jezu, w Najświętszym Sakramencie jako Bóg i człowiek obecny, zmiłuj się nad nami.
Jezu, żywy chlebie, któryś zstąpił z nieba, zmiłuj się nad nami.
Jezu, utajony Boże i Zbawicielu, zmiłuj się nad nami.
Jezu, nieustająca ofiaro nowego przymierza, zmiłuj się nad nami.
Jezu, ofiary, czci i uwielbienia najgodniejsza, zmiłuj się nad nami.
Jezu, prawdziwa ofiaro błagalna za żywych i zmarłych, zmiłuj się nad nami.
Jezu, niewinny Baranku Boży, zmiłuj się nad nami.
Jezu, Chlebie Anielski, zmiłuj się nad nami.
Jezu, pokarmie nasz najcenniejszy, zmiłuj się nad nami.
Jezu, przymierze miłości i pokoju, zmiłuj się nad nami.
Jezu, źródło łask wszelkich, zmiłuj się nad nami.
Jezu, pociecho zasmuconych, zmiłuj się nad nami.
Jezu, ucieczko grzesznych, zmiłuj się nad nami.
Jezu, wspomożycielu słabych i obarczonych, zmiłuj się nad nami.
Jezu, lekarzu chorych, zmiłuj się nad nami.
Jezu, pokarmie w godzinie śmierci, zmiłuj się nad nami.
Jezu, szczęśliwości wybranych, zmiłuj się nad nami.
Jezu, zadatku chwalebnego zmartwychwstania, zmiłuj się nad nami.
Bądź nam miłościw — przepuść nam, Panie!
Bądź nam miłościw — wysłuchaj nas, Panie!
Od niegodnego pożywania Ciała i Krwi Twojej najświętszej, zachowaj nas, Panie.
Od wszelkich pożądliwości ciała,
Od pożądliwości oczu,
Od wszelkiej pychy,
Od wszelkich niebezpieczeństw i okazji do grzechu,
Od wszelkiej lekkomyślności umysłu,
Od wszelkiej oziębłości ku bliźnim,
Od grzechu każdego,
Od śmierci wiecznej.
Przez najświętsze Wcielenie Twoje — wybaw nas, Panie.
Przez gorzką mękę i śmierć Twoją,
Przez nieskończoną miłość którejś nam okazał przez ustanowienie Najświętszego Sakramentu,
Przez swoją najgłębszą pokorę, jakąś w poprzedzającym umywaniu nóg uczniom swoim okazał,
Przez pięć ran Twego Najświętszego Ciała, któreś za nas sobie zadać pozwolił,
Przez najdroższą Krew Twoją, którąś nam na ołtarzu zostawić raczył.
My, grzeszni, prosimy Ciebie, wysłuchaj nas, Panie.
Abyś wiarę, uszanowanie i nabożeństwo ku temu Najświętszemu Sakramentowi zawsze w nas utrzymywać i pomnażać raczył,
Abyś wszelkie zbrodnie i to, co Ci się nie podoba, w nas umarzać i z nas wykorzenić raczył,
Abyś nas w łasce swojej zachować i umacniać raczył,
Abyś nas od wszelkich zasadzek nieprzyjaciół uwolnić raczył,
Abyś serca nasze łaską swoją oczyścić i poświęcić raczył,
Abyś nam skutków tego niebieskiego Najświętszego Sakramentu w obfitości doznać pozwolił,
Abyś nas przez tę tajemnicę miłości z Sobą coraz doskonalej zjednoczyć raczył,
Abyś święte pragnienie częstego pożywania Ciebie w Komunii świętej w nas wzbudzić raczył,
Abyś nam do godnego przygotowania na tę ucztę przez prawdziwą pokutę dopomóc raczył,
Abyś nas w godzinę śmierci tym Pokarmem Niebieskim zasilić i wzmocnić raczył,
Abyś nam w godzinę śmierci na pomoc przybyć raczył,
Abyś nam łaski szczęśliwej śmierci udzielić raczył,
Abyś nas na wieczne i chwalebne życie wskrzesić raczył,
Abyś nas wysłuchać raczył,
Synu Boży, źródło łaskawości i miłosierdzia.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata — przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata — wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata — zmiłuj się nad nami.
V. O Święta uczto, w której Chrystusa pożywamy i pamiątka męki Jego uczczona.
R. Dusza łaską napełniona, a nam zadatek przyszłej szczęśliwości udzielany bywa.
Módlmy się:
Boże, który zostawiłeś nam pamiątkę męki Swojej w cudownym Sakramencie, racz nam dać, błagamy, iż byśmy Najświętsze Ciało Twoje i Najświętszą Krew Twoją jak najczęściej i z jak najgłębszym nabożeństwem dla uleczenia i zbawienia dusz naszych przez Ciebie odkupionych, przyjmowali i świętością tegoż Sakramentu przez Boskie zasługi Twoje Królestwo niebieskie sobie zapewnili. Który z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.
Historia litanii do Przenajświętszego Sakramentu
Historia tej modlitwy jest ściśle powiązana z rozwojem kultu eucharystycznego w Kościele katolickim, który nabrał szczególnej dynamiki w średniowieczu. Choć trudno wskazać jednego konkretnego autora czy dokładną datę powstania tekstu w jego obecnej formie, korzenie litanii sięgają okresu ustanowienia uroczystości Bożego Ciała w XIII wieku.
Modlitwa ta krystalizowała się na przestrzeni wieków, czerpiąc inspirację z biblijnych określeń Chrystusa oraz teologicznych definicji Eucharystii. Jej znaczenie i popularność znacznie wzrosły w czasach kontrreformacji, kiedy to Kościół kładł szczególny nacisk na obronę dogmatu o rzeczywistej obecności Chrystusa pod postaciami chleba i wina. Litania stała się wówczas nie tylko formą pobożności, ale i narzędziem utrwalania poprawnej doktryny katolickiej wśród wiernych.
Duchowy wymiar litanii
Modlitwa ta pełni funkcję głębokiej medytacji nad tajemnicą transsubstancjacji (przemiany chleba i wina w Ciało i Krew Pańską). Kolejne wezwania (tytuły takie jak „Chlebie żywy”, „Krwi Przenajdroższa”, „Zadatku przyszłej chwały”) kierują uwagę modlącego się na różne aspekty obecności Boga wśród ludzi – od Jego miłości ofiarnej, po bycie pokarmem na życie wieczne.
Wymiarem duchowym litanii jest rozbudzenie postawy adoracji, uwielbienia i wdzięczności za dar Eucharystii. Ponadto, litania ta ma silny charakter przebłagalny. Często odmawiana jest jako akt wynagrodzenia (ekspiacji) za zniewagi, świętokradztwa, zaniedbania i obojętność okazywaną Najświętszemu Sakramentowi przez ludzi na całym świecie.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać?
Litania do Przenajświętszego Sakramentu jest nierozerwalnie związana z momentami adoracji. Jest ona szczególnie zalecana podczas Wystawienia Najświętszego Sakramentu w monstrancji, zarówno w trakcie nabożeństw publicznych, jak i prywatnej modlitwy w ciszy. Tradycyjnie odmawia się ją w Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało) oraz podczas procesji eucharystycznych.
Ważnym czasem na tę modlitwę jest Wielki Czwartek (dzień ustanowienia Eucharystii) oraz pierwsze czwartki miesiąca, które w tradycji katolickiej są dniami dziękczynienia za ten sakrament. Wierni często odmawiają ją również jako osobiste dziękczynienie bezpośrednio po przyjęciu Komunii Świętej.