Litania do św. Benedykta prowadzi nas ku głębszemu zawierzeniu Bogu poprzez wstawiennictwo wielkiego patriarchy mnichów. Wypowiadając kolejne wezwania, wchodzimy w duchowość posłuszeństwa, pokory i ufności, tak drogie sercu św. Benedykta. Niech te słowa pomogą nam odnaleźć pokój serca, umocnienie w cierpieniu i wytrwałość w dobrym.
Tekst litanii do św. Benedykta
Kyrie eleison, Chryste eleison, Kyrie eleison.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo, Zwierciadło zakonnej doskonałości, módl się za nami.
Święty Ojcze Benedykcie, módl się za nami.
Święty Benedykcie, miłośniku krzyża, módl się za nami.
Św. Benedykcie, wierny naśladowco Jezusa Chrystusa, módl się za nami.
Św. Benedykcie, niezwykły w umartwieniu i surowości życia, módl się za nami.
Św. Benedykcie, miłośniku ubóstwa, czystości, posłuszeństwa, pobożności i wszelkich cnót, módl się za nami.
Św. Benedykcie, pałający miłością Boga i bliźniego, módl się za nami.
Św. Benedykcie, ojcze nieprzeliczonych synów i córek duchowych, módl się za nami.
Św. Benedykcie, mistrzu wszelkiej doskonałości, módl się za nami.
Św. Benedykcie, ozdobo Kościoła Bożego, módl się za nami.
Św. Benedykcie, wdzięczny przybytku Ducha Świętego, módl się za nami.
Św. Benedykcie, zwierciadło bogomyślności, módl się za nami.
Św. Benedykcie, obrońco do Ciebie się uciekających, módl się za nami.
Św. Benedykcie, pocieszycielu smutnych i strapionych, módl się za nami.
Św. Benedykcie, patronie we wszelkiej potrzebie, módl się za nami.
Św. Benedykcie, uzdrawiający chorych znakiem krzyża świętego, módl się za nami.
Św. Benedykcie, wspomożycielu konających, módl się za nami.
Św. Benedykcie, patronie dobrej śmierci, módl się za nami.
Św. Benedykcie, możny cudotwórco, módl się za nami.
Św. Benedykcie, następco patriarchów, módl się za nami.
Św. Benedykcie, podobny męczennikom, módl się za nami.
Św. Benedykcie, patriarcho mnichów, módl się za nami.
Św. Benedykcie, wzorze przełożonych, módl się za nami.
Św. Benedykcie, chwało wyznawców, módl się za nami.
Św. Benedykcie, naśladowco Apostołów, módl się za nami.
Św. Benedykcie, wielką chwałą ukoronowany, módl się za nami.
Św. Benedykcie, patronie Europy, módl się za nami.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
K. Módl się za nami św. Ojcze Benedykcie,
W. Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.
Módlmy się:
Wszechmogący, wieczny Boże, który nas przykładem świętego Benedykta zachęcasz do umiłowania doskonałości, oczyść nasze serca i napełnij Twoją łaską, ażebyśmy przez nią z Tobą złączeni, wytrwali w naszych dobrych postanowieniach i służyli Ci wiernie do śmierci, a przez to osiągnęli szczęśliwość wieczną. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Historia Litanii do św. Benedykta
Pochodzenie litanii do św. Benedykta nie jest dokładnie datowane. Nie ma jednoznacznych źródeł historycznych mówiących o jej wcześniejszych formach, choć litanię tę spotyka się w modlitewnikach benedyktyńskich współcześnie (np. Modlitewniku Benedyktynów Tyniec).
Litanię tę często łączy się z praktyką kultu świętego Benedykta, który jest czczony od VI wieku – jego kult opiera się na żywotach i dziełach, zaś teksty liturgiczne jemu poświęcone pojawiają się w kościele średniowiecznym. Jednakże sama litania jako forma modlitewna prawdopodobnie ukształtowała się dopiero później, w obrębie życia klasztornego i tradycji lokalnych, jako uzupełnienie oficjalnych celebracji. W źródłach współczesnych ukazuje się w oddaniach poświęconych benedyktynom i w modlitewnikach dla wiernych świeckich.
Litanię można traktować jako formę modlitwy wstawienniczej, w której św. Benedykt występuje jako orędownik w różnych aspektach życia duchowego. Lista wezwań do modlitwy (np. „Pustelniku z Subiaco”, „Budowniczy klasztorów”, „Patronie dobrej śmierci”) uwypukla różne wymiary życia monastycznego i duchowego: modlitwa, umartwienie, ubóstwo, posłuszeństwo, wzór naśladowania Chrystusa.
Litanię można również odbierać jako narzędzie refleksji nad Regułą św. Benedykta, którą święty opracował – stawiając jako cel harmonijne połączenie modlitwy i pracy, surowości i miłosierdzia. Wzywając benedyktyńskich określeń, modlący się utożsamia aspiracje duchowe z cechami świętego: poszukiwaniem Boga, walką z pokusami, dążeniem do doskonałości chrześcijańskiej.
Litanię cechuje element pokory oraz świadomość ludzkich ograniczeń, stąd wprowadzenie wołań Baranku Boży, który gładzi grzechy świata – jako prośby o przebaczenie i o łaskę Bożą. Święty Benedykt w tej modlitwie jest traktowany jako wzór życia świętego, ale także jako przyjaciel i wspomożyciel w trudnościach duchowych.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać?
- Dzień liturgicznego wspomnienia św. Benedykta – w Kościele katolickim przypada ono 21 marca. To moment szczególnie sprzyjający odmawianiu litanii, by poprzez jego wstawiennictwo pogłębić duchowe zaangażowanie.
- 11 lipca, dzień przeniesienia jego relikwii (św. Benedykta) – święto to również może być okazją do odmawiania litanii.
- W modlitwach osobistych i wspólnotowych, zwłaszcza w klasztorach benedyktyńskich, w czasie nowenn, rekolekcji, bądź gdy wierni proszą św. Benedykta o pomoc w konkretnych potrzebach: walce z pokusami, o dobrą śmierć, o opiekę w chorobie.
- Gdy chcemy odnowić swoje duchowe zobowiązania, utożsamić się z wartościami Reguły Benedyktyńskiej – np. w czasie Adwentu czy Wielkiego Postu, albo gdy czujemy potrzebę powrotu do modlitwy, pokuty i życia duchowego bardziej świadomego.