Święto Matki Bożej Gromnicznej przywołuje biblijne wydarzenie w świątyni, gdzie Symeon uznał Chrystusa za Światłość świata. Doskonałą pomocą w głębszym przeżyciu tej tajemnicy jest Litania na Ofiarowanie Pańskie. Ta poruszająca modlitwa pozwala kontemplować pokorę Maryi oraz ofiarę Jezusa. Odmawiając jej wezwania, wierni mogą symbolicznie oddać Bogu swoje życie, czerpiąc duchową siłę i nadzieję płynącą ze spotkania ze Zbawicielem.
Tekst litanii na Ofiarowanie Pańskie
Kyrie eleison, Chryste eleison, Kyrie eleison.
Dzieciątko Jezus – usłysz nas.
Dzieciątko Jezus – wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże – zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże – zmiłuj się nad nami.
O Maryjo, która poddałaś się prawu oczyszczenia przepisanemu w Prawie, módl się za nami.
O Maryjo, która z Twoim Synem i z Józefem udałaś się w drogę do Jeruzalem,
O Maryjo, któraś Syna Twego przedstawiła i ofiarowała w świątyni,
O Maryjo, któraś parę gołąbków na ofiarę przyniosła,
O Maryjo, któraś Syna wykupiła,
O Maryjo, którą Symeon pozdrowił i błogosławił,
O Maryjo, któraś Dziecię Twoje na ręce Symeona złożyła,
O Maryjo, któraś z radością przysłuchiwała się słowom Symeona,
O Maryjo, któraś słyszała bolesne przepowiadania sprawiedliwego starca,
O Maryjo, którą ucieszyły słowa pochwalne prorokini Anny.
Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Modlitwa końcowa
Módlmy się:
Boże, przez ofiarowanie Twego jedynego Syna w świątyni, daj nam, abyśmy także my, oczyszczeni z grzechów, stawali się świątynią Ducha Świętego i żyli w świetle Twojej prawdy. Przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Historia litanii na Ofiarowanie Pańskie
Litania na Ofiarowanie Pańskie nie należy do grupy głównych litanii liturgicznych (jak np. Loretańska), lecz stanowi element prywatnej pobożności i tradycji modlitewnej związanej z jednym z najstarszych świąt chrześcijańskich. Jej geneza jest nierozerwalnie złączona z historią samego święta, które obchodzono w Jerozolimie już w IV wieku, a w Rzymie od VII wieku.
Tekst litanii ewoluował na przestrzeni lat, czerpiąc bezpośrednio z Ewangelii wg św. Łukasza i opisanych tam wydarzeń w Świątyni Jerozolimskiej. W polskiej tradycji modlitwa ta zyskała na znaczeniu wraz z rozwojem kultu Matki Bożej Gromnicznej, łącząc teologiczny wymiar ofiarowania z ludowym zwyczajem święcenia świec mających chronić przed niebezpieczeństwami.
Duchowy wymiar litanii
Głównym przesłaniem płynącym z tej modlitwy jest kontemplacja Chrystusa jako Światłości świata oraz postawy pokory i posłuszeństwa Maryi i Józefa wobec Prawa Bożego. Litania przywołuje moment spotkania (Hypapante) Boga ze swoim ludem, reprezentowanym przez starca Symeona i prorokinię Annę.
Duchowy wymiar tej modlitwy opiera się na akcie całkowitego oddania się Bogu – wierny, odmawiając wezwania, symbolicznie ofiarowuje Stwórcy swoje życie, troski i nadzieje, na wzór Jezusa przyniesionego do świątyni. Tekst przypomina również o proroctwie Symeona dotyczącym „miecza boleści”, co łączy radosną tajemnicę ofiarowania z zapowiedzią Męki Pańskiej.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać?
Litanię tę odmawia się przede wszystkim w dniu 2 lutego, czyli w Uroczystość Ofiarowania Pańskiego (Święto Matki Bożej Gromnicznej). Ponieważ dzień ten ustanowiono również Światowym Dniem Życia Konsekrowanego, modlitwa ta jest szczególnie bliska osobom zakonnym odnawiającym swoje śluby.
Wierni świeccy sięgają po nią także w chwilach poszukiwania duchowego światła przy podejmowaniu ważnych decyzji życiowych oraz w momentach zagrożenia, nawiązując do symboliki gromnicy, która ma chronić przed złem i nieszczęściem.