Głęboka w swej treści Litania o miłości Boskiej stanowi wyjątkowy skarb prywatnej pobożności, sięgający korzeniami minionych stuleci. Ta poruszająca modlitwa koncentruje się na uwielbieniu Stwórcy jako najwyższego Dobra, pomagając wiernym przejść od lęku do autentycznego uczucia. Poniższy tekst oraz jego historia to doskonałe narzędzie do kształtowania sumienia, ożywienia wiary i kontemplacji nieskończonej doskonałości Boga w codziennym życiu duchowym.
Tekst litanii o miłości Boskiej
Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Który jesteś nieskończoną miłością – zmiłuj się nad nami,
Któryś mnie pierwszy umiłował,
Który mi każesz się miłować,
Który ze względu na miłość do nas Jednorodzonego Syna Twojego wydałeś,
Z całego serca – miłuję Cię, o Boże,
Z całej duszy,
Z całej myśli,
Ze wszystkich sił moich,
Nad wszystkie dobra i godności,
Nad wszystkie radości i rozkosze,
Nad siebie samego i nad wszystko,
Nad wszystkich krewnych i przyjaciół,
Nad wszystkich ludzi i Aniołów,
Nad wszystkie stworzenia na niebie i na ziemi,
Jedynie ze względu na samego Ciebie,
Bo jesteś najwyższym moim dobrem,
Bo jesteś nieskończenie godny miłości,
Bo jesteś nieskończenie doskonały,
Choćbyś mi nieba nie przyobiecał,
Choćbyś mi piekłem nie pogroził,
Choćbyś mnie utrapieniami i przeciwnościami doświadczał,
W dostatku i w ubóstwie,
W szczęściu i w nieszczęściu,
W wywyższeniu i w poniżeniu,
W radości i w smutku,
W zdrowiu i w chorobie,
W życiu i przy śmierci,
W czasie i w wieczności,
W zjednoczeniu z tą miłością, którą Cię miłuje Najświętsza Maryja Panna,
W zjednoczeniu z tą nieskończoną miłością, którą sam siebie kochasz i wiecznie będziesz kochać.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
Módlmy się: Boże, który niepojętym sposobem posiadasz to wszystko, cokolwiek doskonałego i miłości godnego być może, zgaś we mnie wszelką niedobrą miłość, a zapal najczystszy ogień Twojej prawdziwej, mocnej i stałej miłości, abym niczego innego nie kochał, tylko Ciebie samego albo dla Ciebie samego, oraz wszystkie stworzenia w Tobie; abym na koniec przejęty Twoją najświętszą miłością, tam Cię umiłował, gdzie Cię z Twoimi Świętymi pragnę najdoskonalej posiadać i kochać bez końca. Amen.
Historia litanii o miłości Boskiej
Litania o miłości Boskiej (często funkcjonująca również jako Litania o miłości Bożej) wywodzi się z tradycji pobożności prywatnej, a jej największa popularność przypada na XVIII i XIX wiek. Choć nie jest to modlitwa liturgiczna o tak sformalizowanej historii jak Litania Loretańska, jej korzenie są ściśle związane z rozwojem kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz duchowością pasyjną.
Wiele wersji tej modlitwy czerpie inspirację z pism mistyków oraz teologów moralnych, takich jak św. Alfons Liguori, który kładł ogromny nacisk na osobistą relację z Bogiem opartą na uczuciu, a nie tylko na powinności. Tekst ten regularnie pojawiał się w dawnych polskich modlitewnikach (tzw. „Skarbcach” i „Droga do Nieba”), służąc wiernym do pogłębiania życia wewnętrznego i kontemplacji przymiotów Boga.
Duchowy wymiar litanii
Istotą tej modlitwy jest kontemplacja Boga jako najwyższego Dobra i samej Miłości. W przeciwieństwie do modlitw błagalnych czy pokutnych, Litania o miłości Boskiej koncentruje się na uwielbieniu i dziękczynieniu.
Jej duchowy wymiar opiera się na kilku kluczowych aspektach:
- Kształtowanie sumienia: Pomaga przejść od „żalu niedoskonałego” (wynikającego z lęku przed karą) do „żalu doskonałego”, który rodzi się z miłości do Stwórcy.
- Teocentryzm: Wezwania litanii (np. „Miłości, któraś nas stworzyła”, „Miłości, któraś się za nas ofiarowała”) kierują uwagę modlącego się całkowicie na naturę Boga, odrywając myśli od własnego egoizmu.
- Zjednoczenie woli: Regularne odmawianie ma na celu zjednoczenie woli ludzkiej z wolą Bożą, uznając miłość za ostateczny cel chrześcijańskiego życia.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać?
Ze względu na swój prywatny charakter, litanię tę można odmawiać w dowolnym czasie, jednak tradycja i praktyka duszpasterska wskazują na szczególne okazje sprzyjające tej modlitwie:
- Podczas Adoracji Najświętszego Sakramentu – jako doskonała forma „rozmowy serca” z ukrytym w Hostii Bogiem.
- W ramach przygotowania do Spowiedzi – aby wzbudzić w sobie autentyczny żal za grzechy podyktowany miłością, a nie strachem.
- W piątki – wspominając Mękę Pańską jako największy dowód miłości Boskiej.
- W uroczystości związane z tajemnicą Bożej Miłości, takie jak: Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, Zesłanie Ducha Świętego oraz Niedziela Miłosierdzia Bożego.
- W chwilach duchowego zwątpienia lub oschłości, aby na nowo rozpalić w sobie gorliwość wiary.