Cierpienie fizyczne stanowi jedno z najtrudniejszych doświadczeń w życiu człowieka, często rodząc lęk i poczucie osamotnienia. W takich chwilach niezwykłym wsparciem duchowym staje się Litania za chorych, która kieruje nasze myśli ku Bogu, źródłu wszelkiego uzdrowienia. Ta poruszająca modlitwa nie tylko prosi o zdrowie ciała, ale przede wszystkim przynosi ukojenie duszy, wlewając w serca nadzieję oraz siłę niezbędną do zniesienia bólu.
Tekst litanii za chorych
Kyrie elejson! Chryste elejson! Kyrie elejson!
Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!
Ojcze z nieba, Boże – zmiłuj się nad nami
Synu, Odkupicielu świata, Boże – zmiłuj się nad nami
Duchu Święty, Boże – zmiłuj się nad nami
Święta Trójco, Jedyny Boże – zmiłuj się nad nami
Boże, który stworzyłeś człowieka na Twoje podobieństwo i nie chcesz jego zniszczenia,
Boże, który naszym pierwszym rodzicom po ich upadku dałeś nadzieję, że będą mieli Zbawiciela,
Boże, który rozkazałeś Mojżeszowi na pustyni wystawić miedzianego węża, aby Izraelici patrząc na niego nie umierali od ukąszenia węży,
Boże, który stworzyłeś rozmaite lekarstwa i zioła dla uleczenia naszych chorób,
Boże, który ulitowałeś się nad łzami i modlitwą króla Ezechiasza i przedłużyłeś mu życie,
Boże, który wielu sposobami doświadczonego Hioba na końcu wspaniale nagrodziłeś,
Boże, który pobożnego Tobiasza ciężko dotknąłeś utratą wzroku, a potem wzrok mu przywróciłeś,
Boże, który chcesz nas oczyścić przez cierpienia jak złoto w ogniu,
Jezu, który przyszedłeś dla uzdrowienia chorych, pocieszenia strapionych i otarcia łez naszych,
Jezu, który uzdrowiłeś chorego od trzydziestu ośmiu lat mocą Twego słowa,
Jezu, który wskrzesiłeś Łazarza od czterech dni umarłego,
Jezu, który trędowatych uleczyłeś, ślepym przywróciłeś wzrok, głuchym słuch, niemym mowę, a tych, którzy z ufnością dotknęli się skraja Twojej szaty, obdarzyłeś zdrowiem,
Jezu, mężu boleści, który znasz nasze słabości z doświadczenia,
Jezu, który poszedłeś na śmierć, jak baranek daje się prowadzić na zabicie,
Bądź nam miłościw, – przepuść nam, Panie
Bądź nam miłościw, – wysłuchaj nas, Panie
Od grzechu, który śmierć zadaje duszy, – zachowaj nas, Panie
Od takiej śmierci, która prowadzi do wiecznego potępienia – zachowaj nas, Panie
Od sideł i chytrości szatańskiej – zachowaj nas, Panie
Od wszelkich niebezpieczeństw – zachowaj nas, Panie
Od upadku na duchu i niepokoju serca – zachowaj nas, Panie
My, grzeszni, Ciebie prosimy, – wysłuchaj nas, Panie
Abyś nas na końcu życia do wiecznego odpoczynku przyjąć raczył, prosimy Cię, – wysłuchaj nas, Panie
Abyśmy mogli do końca wytrwać i dostać się do szczęśliwej wieczności, prosimy Cię, – wysłuchaj nas, Panie
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – przepuść nam, Panie
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – wysłuchaj nas, Panie
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – zmiłuj się nad nami.
Módlmy się:
Boże, Twój Syn dźwigał nasze boleści i objawił nam tajemnicę wartości cierpienia; wysłuchaj nasze prośby za chorego brata (chorą siostrę) N. i wszystkich chorych; spraw, aby pamiętali, że należą do grona tych, którym Ewangelia obiecuje pociechę i czuli się zjednoczeni z Chrystusem cierpiącym za zbawienie świata. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.
Historia litanii za chorych
Litania za chorych nie posiada jednego, sztywnego rysu historycznego ani konkretnego autora, jak ma to miejsce w przypadku niektórych głównych litanii kościelnych. Jej forma wywodzi się z wielowiekowej tradycji liturgicznej Kościoła, w której modlitwa za cierpiących była obecna od czasów apostolskich. Pierwowzory tego typu modlitw błagalnych można odnaleźć w najstarszych księgach liturgicznych, w tym w Rytuale Rzymskim (Rituale Romanum), który zawierał specjalne formularze modlitw przy odwiedzinach chorych.
Teksty te ewoluowały na przestrzeni wieków, często czerpiąc z fragmentów Ewangelii opisujących uzdrowienia dokonywane przez Jezusa (np. uzdrowienie sługi setnika, teściowej Piotra czy trędowatego). Współczesne wersje litanii, publikowane w modlitewnikach takich jak „Skarbiec modlitw”, są kontynuacją tej tradycji, mającą na celu duchowe wsparcie osób dotkniętych cierpieniem fizycznym.
Duchowy wymiar litanii
Głównym celem duchowym tej litanii jest zjednoczenie cierpienia chorego z Męką Jezusa Chrystusa. Modlitwa ta nie skupia się wyłącznie na prośbie o cudowne uzdrowienie fizyczne, ale kładzie ogromny nacisk na uzdrowienie wewnętrzne, dar cierpliwości oraz akceptację woli Bożej. Ma ona za zadanie przynieść ulgę psychiczną i duchową, redukując lęk przed chorobą i śmiercią.
Dla osób towarzyszących choremu, odmawianie litanii jest aktem chrześcijańskiego miłosierdzia i wyrazem solidarności. Tekst modlitwy przypomina o godności osoby cierpiącej i o tym, że w oczach Kościoła chorzy zajmują uprzywilejowane miejsce, będąc w sposób szczególny podobnymi do cierpiącego Zbawiciela. Litania buduje atmosferę pokoju i nadziei, niezbędną w procesie leczenia lub odchodzenia.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać?
Litanię za chorych odmawia się w różnych okolicznościach związanych z niedomaganiem fizycznym. Do najważniejszych okazji należą:
- Światowy Dzień Chorego – obchodzony w Kościele katolickim 11 lutego (we wspomnienie Matki Bożej z Lourdes), kiedy to litania jest często odmawiana uroczyście podczas mszy świętych i nabożeństw w intencji chorych.
- Wizyty duszpasterskie – kapłani lub szafarze odmawiają ją (lub jej fragmenty) podczas odwiedzin chorych w domach i szpitalach, często w powiązaniu z udzieleniem Sakramentu Namaszczenia Chorych lub Komunii Świętej.
- Modlitwa indywidualna i rodzinna – zaleca się jej odmawianie w gronie rodziny przy łóżku chorego, w czasie ciężkiej choroby, przed operacją lub w trakcie rekonwalescencji, jako wyraz duchowego wsparcia dla bliskiej osoby.