Prezentujemy pełny tekst modlitwy, jaką jest Litania zawierzenia Matce Bożej Fatimskiej, oparta na słowach świętego Jana Pawła II wypowiedzianych w Fatimie. Poniższy artykuł przybliża nie tylko słowa tego wyjątkowego aktu oddania, ale również jego historię oraz głęboki wymiar duchowy. Dowiesz się także, kiedy i w jakich okolicznościach warto odmawiać to poruszające wezwanie o opiekę i pokój dla świata.
Tekst litanii zawierzenia Matce Bożej Fatimskiej
wg Jana Pawła II Fatima, 13.05.1991 r.
Matko Odkupiciela,
Gwiazdo morska, do nieba ścieżko najprościejsza,
Tyś jest przechodnią bramą do raju wiecznego…
racz podźwignąć, prosimy, lud upadający,
w grzechach swych uwikłany,
powstać z nich pragnący.
Dziś, zgromadzeni u Twych stóp,
Matko Chrystusa i Matko Kościoła,
raz jeszcze zwracamy się do Ciebie,
aby podziękować za wszystko
coś uczyniła w ciągu tych trudnych lat
dla Kościoła, dla każdego z nas
i dla całej ludzkości.
I. Dziękujemy Ci Pani Fatimska
Matko Chrystusowa i Matko Kościoła –
dziś jesteśmy tutaj, aby dziękować,
żeś zawsze nas wysłuchiwała,
że okazywałaś się Matką.
Dziękujemy Ci Pani Fatimska.
Matko Misyjnego Kościoła –
idącego drogami ziemi ku trzeciemu
milenium chrześcijaństwa,
dziękujemy Ci za Twoją wędrówkę z nami.
Dziękujemy Ci Pani Fatimska.
Matko ludzi –
dziękujemy Ci za nieustanną opiekę,
która pozwoliła nam uniknąć katastrof
i nieodwracalnych zniszczeń, umożliwiła
postęp i osiągnięcie nowoczesnych
zdobyczy społecznych.
Dziękujemy Ci Pani Fatimska.
Matko narodów –
dziękujemy Ci za niespodziewane przemiany,
które przywróciły wiarę w przyszłość narodom nazbyt już długo pozostającym w ucisku i upokorzeniu.
Dziękujemy Ci Pani Fatimska.
Matko życia –
dziękujemy Ci za liczne znaki mówiące
o tym, że jesteś z nami, że chronisz nas
przed złem i przed mocami śmierci.
Dziękujemy Ci Pani Fatimska.
Matko życia –
dziękujemy Ci, za to, że byłaś
w szczególny sposób 13 maja 1981 r.
przy Janie Pawle II, który czuł
przy Sobie Twoją opiekuńczą obecność.
Dziękujemy Ci Pani Fatimska.
Matko każdego człowieka –
walcząca o życie, które nie zna śmierci,
dziękujemy Ci, że wspomagasz nas
w tej walce.
Dziękujemy Ci Pani Fatimska.
II. Okaż, że jesteś Matką
Matko ludzkości odkupionej Krwią Chrystusa.
Okaż, że jesteś Matką.
Matko miłości doskonałej.
Okaż, że jesteś Matką.
Matko Nadziei i pokoju.
Okaż, że jesteś Matką.
Święta Matko Odkupiciela.
Okaż, że jesteś Matką.
Nie przestawaj okazywać, żeś jest Matką wszystkich,
świat bowiem potrzebuje Ciebie.
Okaż, że jesteś Matką.
Nowa sytuacja narodów i Kościoła wciąż pozostaje chwiejna i niepewna.
Okaż, że jesteś Matką.
Wciąż jeszcze istnieje niebezpieczeństwo, że miejsce marksizmu może zająć ateizm
w innej postaci, który wychwalając wolność zmierza do zniszczenia samych korzeni
moralności ludzkiej i chrześcijańskiej.
Okaż, że jesteś Matką.
III. Bądź nam towarzyszką drogi
Bądź towarzyszką drogi człowieka schyłku XX wieku.
Bądź nam towarzyszką drogi.
Bądź towarzyszką drogi ludzi wszystkich kultur i ras.
Bądź nam towarzyszką drogi.
Bądź towarzyszką drogi wszystkich stanów i każdego wieku.
Bądź nam towarzyszką drogi.
Bądź towarzyszką narodów w ich dążeniu do solidarności i miłości wzajemnej.
Bądź nam towarzyszką drogi.
Bądź z młodymi, bohaterami dni pokoju, które nadejdą.
Bądź nam towarzyszką drogi.
Bądź towarzyszką drogi narodów, które niedawno odzyskały przestrzenie
wolności i teraz budują swoją przyszłość.
Bądź nam towarzyszką drogi.
Bądź towarzyszką drogi Europy, która od Zachodu po Wschód –
nie zdoła odnaleźć swej prawdziwej tożsamości, jeżeli na nowo
nie odkryje wspólnych korzeni.
Bądź nam towarzyszką drogi.
Potrzebuje Ciebie świat, ażeby położyć kres tak wielu i tak gwałtownym
konfliktom, które wciąż jeszcze są jego udręką.
Bądź nam towarzyszką drogi.
IV. Okaż, że jesteś Matką
Tego, który umiera z głodu.
Okaż, że jesteś Matką.
Tego, który jest śmiertelnie chory.
Okaż, że jesteś Matką.
Tego, kogo spotkała krzywda i niesprawiedliwość.
Okaż, że jesteś Matką.
Tego, kto nie znajduje pracy.
Okaż, że jesteś Matką.
Tego, który bezdomny i nie ma gdzie się schronić.
Okaż, że jesteś Matką.
Tego, kto znosi ucisk, jest wyzyskiwany.
Okaż, że jesteś Matką.
Tego, kto z dala od Boga rozpaczliwie i daremnie szuka uciszenia.
Okaż, że jesteś Matką.
Tych wszystkich, którzy bronią życia, które jest odbiciem miłości Boga,
pomóż bronić go zawsze, od świtu aż po jego naturalny zachód.
Okaż, że jesteś Matką.
V. Czuwaj na czekającej nas jeszcze drodze
Niechaj nadejdzie kres przemocy niesprawiedliwości wszędzie tam, gdzie one istnieją.
Czuwaj na czekającej nas jeszcze drodze.
Niech w rodzinach zakwita jedność i zgoda.
Czuwaj na czekającej nas jeszcze drodze.
Niechaj nadejdzie pomiędzy narodami zrozumienie i szacunek.
Czuwaj na czekającej nas jeszcze drodze.
Niechaj prawdziwy pokój zapanuje na całym globie ziemskim.
Czuwaj na czekającej nas jeszcze drodze.
VI. Czuwaj Maryjo.
Na czekającej nas jeszcze drodze.
Czuwaj Maryjo.
Nad ludźmi.
Czuwaj Maryjo.
Nad narodami w nowej sytuacji, którym nadal zagraża widmo nowej wojny.
Czuwaj Maryjo.
Nad odpowiedzialnymi za losy państw.
Czuwaj Maryjo.
Nad tymi, co w swoich rękach mają przyszły los ludzkości.
Czuwaj Maryjo.
Nad Kościołem zawsze narażonym na zasadzki ducha tego świata.
Czuwaj Maryjo.
Na drodze nowej ewangelizacji Europy.
Czuwaj Maryjo.
Nad posługą następcy Piotra, … ,
który jest służbą Ewangelii i służbą ludziom i kieruj ją ku nowym
horyzontom misyjnej działalności Kościoła.
Czuwaj Maryjo.
VII. Wszyscy powierzamy się Tobie z ufnością
W kolegialnej jedności z pasterzami.
Wszyscy powierzamy się Tobie z ufnością.
W komunii z całym ludem Bożym, rozsianym po świecie.
Wszyscy powierzamy się Tobie z ufnością.
Odnawiając dziś przed Tobą synowskie zawierzenie rodzaju ludzkiego.
Wszyscy powierzamy się Tobie z ufnością.
VIII. Wspomóż nas Maryjo
Postanawiamy iść z Tobą za Chrystusem, Odkupicielem człowieka.
Wspomóż nas Maryjo.
Niechaj nie ciąży nam zmęczenie.
Wspomóż nas Maryjo.
Trud niech nie opóźnia naszych kroków.
Wspomóż nas Maryjo.
Przeszkody niech odwagi w nas nie gaszą, a smutek radości serca.
Wspomóż nas Maryjo.
Maryjo, daj światu Chrystusa,
który jest naszym pokojem.
Niechaj narodów nie dzieli już nienawiść i pragnienie zemsty;
świat zaś niech nie ulegnie mirażom fałszywego dobrobytu,
który zabija godność osoby i wystawia na nieustanne ryzyko
całe stworzenie.
Czuwaj Maryjo nad naszą wędrówką
i spraw, byśmy w niebie pełni radości oglądali Twego Syna. Amen.
Modlitwa zakończeniowa: Maryjo, Matko Odkupiciela, zawsze bądź Matką dla wszystkich,
w czuwaj nad naszą wędrówką i spraw, byśmy w niebie pełni radości oglądali Twojego Syna.
Historia litanii zawierzenia Matce Bożej Fatimskiej
Litania ta nie jest starożytnym tekstem liturgicznym, lecz modlitwą, która wyrosła na kanwie objawień w Fatimie z 1917 roku. Jej treść i struktura krystalizowały się wraz z rozwojem kultu fatimskiego w XX wieku, zyskując na znaczeniu po oficjalnym zatwierdzeniu objawień przez Kościół w 1930 roku. Szczególny impuls do rozpowszechnienia tej formy modlitwy dał św. Jan Paweł II, zwłaszcza po zamachu na swoje życie 13 maja 1981 roku, kiedy to publicznie przypisał swoje ocalenie opiece Matki Bożej z Fatimy.
Litania ta często towarzyszy uroczystym Aktom Zawierzenia Świata i Narodów Niepokalanemu Sercu Maryi, nawiązując do aktów dokonywanych przez Piusa XII, a później Jana Pawła II i Franciszka. Stanowi ona modlitewne echo wezwania do ratowania dusz przed potępieniem i jest ściśle powiązana z historią trojga pastuszków: Łucji, Hiacynty i Franciszka.
Duchowy wymiar litanii
Modlitwa ta ma charakter błagalno-wynagradzający i stanowi streszczenie Orędzia Fatimskiego. Jej duchowym centrum jest skierowanie uwagi wiernych na Niepokalane Serce Maryi jako drogę prowadzącą do Boga i ratunek dla grzeszników. Wezwania zawarte w litanii nie tylko wychwalają Maryję, ale przede wszystkim przypominają o Jej naglących prośbach dotyczących codziennej modlitwy różańcowej, pokuty i nawrócenia.
Odmawianie tej litanii jest aktem duchowego zawierzenia się Maryi w obliczu zagrożeń współczesnego świata, wojen i upadku moralnego. Pogrubione w treści wezwania często akcentują rolę Matki Bożej jako Orędowniczki pokoju oraz Tej, która z matczyną troską przestrzega ludzkość przed konsekwencjami grzechu. Jest to modlitwa budująca postawę ufności i gotowości do pełnienia woli Bożej.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać?
Litania ta jest nieodłącznym elementem kultu fatimskiego i odmawia się ją w ściśle określonych momentach roku liturgicznego oraz w chwilach szczególnej potrzeby:
- Przede wszystkim podczas Nabożeństw Fatimskich, które odbywają się każdego 13. dnia miesiąca od maja do października, upamiętniając daty objawień.
- W Pierwsze Soboty Miesiąca, jako część nabożeństwa wynagradzającego Niepokalanemu Sercu Maryi.
- W trakcie nowenny do Matki Bożej Fatimskiej, poprzedzającej uroczystość 13 maja.
- Podczas parafialnych lub diecezjalnych uroczystości peregrynacji figury Matki Bożej Fatimskiej.
- W momentach trudnych dla wspólnoty lub narodu, jako modlitwę o zachowanie od wojny i nieszczęść oraz o pokój na świecie.