Odkryj duchowe bogactwo modlitwy za wstawiennictwem pokornego kapucyna, który swoim życiem świadczył o wielkiej miłości do Boga. Nowenna do św. Feliksa z Kantalicjo to skuteczna droga do upraszania łask, zwłaszcza w intencji chorych i dzieci. Przez dziewięć dni, rozważając jego cnoty prostoty i posłuszeństwa, możemy zbliżyć się do Chrystusa, z ufnością powierzając Mu nasze najtrudniejsze sprawy oraz codzienne troski.
Tekst nowenny do św. Feliksa
Wstęp
Przyjdź Duchu Święty, napełnij serca Twych wiernych z Twojej miłości ogień zapal w nich.
V. Boże + ku wspomożeniu + memu + wejrzyj
R. Panie, ku ratunkowi memu pokwap się. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.
Dzień I
Wspomnijmy sobie tę szczególną pobożność, którą św. Feliks odznaczał się od lat dziecinnych, gdy maleńkim będąc pastuszkiem, odmawiał z taką ducha gorącością, z takim zatopieniem się w Bogu, prosty swój paciorek i krzyże na drzewach wyrzynając, ze łzami Mękę Pańską rozpamiętywał. Ta pobożność święta przez całe życie przepełniała serce Jego i była początkiem cnót wszystkich, którymi jaśniał ten wielki Sługa Boży. A w sercach naszych jakże kwitnie pobożność, jakie z niej rodzą się owoce?…
3 Zdrowaś Maryja, Litania do św. Feliksa.
Dzień II
Święty Feliks raz Bogu służyć zacząwszy, nigdy w gorliwości nie ustawał, żadną się nie ustraszył przeciwnością, zwyciężał wszystko, pokonywał największe trudności, ciężary zakonnego życia, tak przykre dla dusz oziębłych, dla Niego były jakby skrzydłami, na których dusza jego coraz swobodniej wzbijała się ku Bogu, z cnoty do cnoty, z jasności w coraz większą jasność wstępując.
O! czemuż my tak na drodze Bożej leniwi, czemuż tak mało, a może nic wcale nie postępujemy, a może, czego broń Panie Jezu, wstecz się cofamy z dniem każdym?…
Czemu dusza nasza w jednakowym zawsze smutnym stanie?… Czemu? Bo zapał gorliwości ostygł w sercach naszych, a dobrze wiemy, że kto letnim jest a nie zimnym albo gorącym, tego z ust swoich Pan wyrzucać poczyna.
3 Zdrowaś Maryja, Litania do św. Feliksa.
Dzień III
Szczególną także wierność w dopełnianiu ślubów złożonych Bogu, jaśniała w naszym Świętym Patronie. Jakiż to śliczny wzór w nim mamy ubóstwa, czystości i posłuszeństwa zakonnego! Nie starał się on o pozyskanie wielkiej cnót liczby, ale te trzy lilie zakonnego życia z troskliwością największą pielęgnując w sercu swoim, uczynił to serce wdzięcznym ogródkiem kwiatów i owoców pełnym, gdzie ochotnie mógł przebywać Oblubieniec nasz Niebieski. Jakże bogatym w łaski najwznioślejsze uczyniła św. Feliksa wierność w małych rzeczach? Jakaż jest wierność nasza? Jak dotrzymujemy przyrzeczeń Bogu złożonych? Jak cenimy sobie drobne upadki i drobne cnoty?… O! czemuż tak rzadko pamiętamy o tym; że kto gardzi małymi rzeczami, powoli upadnie; kto w małym wierny jest i w wielkim wierny będzie.
3 Zdrowaś Maryja, Litania do św. Feliksa.
Dzień IV
Jakaż to pokora ozdabiała duszę naszego Patrona Świętego! „Nie nazywajcie mnie bratem Feliksem”, mawiał on, „ale bratem osłem”. I bez udawania żadnego tak uważał siebie, jak gdyby istotnie zakonnikiem nie był, lecz raczej bydlątkiem klasztornym. Najpospolitsze posługi, ciągła żebranina z największym weselem ducha czyniona, radosne przyjmowanie wszelkich upokorzeń, głęboka i prawdziwa samego siebie wzgarda, najdoskonalsze posłuszeństwo, to były nieomylne świadectwa pokory świętej, głęboko zakorzenionej w Jego sercu. Czy pokora w życiu naszym takie same wydaje owoce, czy też przeciwnie, czy też pokorę mając, w uczynkach i w sercu pełni jesteśmy pychy i zarozumiałości?…
3 Zdrowaś Maryja, Litania do św. Feliksa.
Dzień V
Dziwna cichość i łaskawość jaśniała w całym postępowaniu Feliksa. Prosty wieśniaczek z urodzenia, w obcowaniu swoim nie tylko iż nie okazywał żadnej szorstkości ludziom tego stanu właściwej, ale tak cichym był, tak dziwnie łagodnym i uprzejmym, że wszystkich pociągał do siebie i doskonale na sobie wyrażał upomnienie Pana Jezusa: „Uczcie się ode mnie, że jestem cichy”. O! jakże podobno daleką jest od nas ta cichość Chrystusowa!…
3 Zdrowaś Maryja, Litania do św. Feliksa.
Dzień VI
O! jakże ślicznie błyszczała w naszym Świętym ta trudna i rzadka cnota prawdziwej prostoty chrześcijańskiej. Prosty w obcowaniu z Bogiem, prosty w stosunkach swoich z ludźmi, wolny od wszelkich ludzkich względów, gardzący sobą, na nic się nie oglądał, nic nie miał na celu, tylko Boga samego, a względem Boga był zawsze jak małe dziecię względem matki swojej.
Jak prostym był w sposobie modlitwy, jak prostym w napominaniu ludzi, których świat wielkimi nazywa, o ile namaszczenia Bożego miała w sobie ta prostota! O! gdybyśmy chociaż w części dorównać umieli temu patronowi naszemu; mają tak daleki od prostoty świętej, tak mało pojmujący te cnotę!…
3 Zdrowaś Maryja, Litania do św. Feliksa.
Dzień VII
Jak doskonale Feliks gardził światem, jak prawdziwie umarły i ukrzyżowany był światu! Tym dziwniejsza była w nim ta cnota, że ciągle mając ze światem stosunki, przez lat 40 co dzień ze światem się łącząc, tak doskonale nim gardził, tak był obcym wśród niego, tak w duchu od niego dalekim, jak pustelnik w bezludnej puszczy mieszkający. Stać wśród płomieni a nie zgorzeć ani na jeden włosek, iść przez kałużę błotnistą, a żadnej nie zaciągnąć plamki, na to raczej aniołem niż człowiekiem być trzeba, a to się właśnie spełniło na św. Feliksie, który ze światem tak częste, liczne i ścisłe mając stosunki, od zasad świata był tak daleki, jak świat dalekim jest od Chrystusa. Jakież to zawstydzenie dla nas, którzy suknią od świata się różniąc, tak jeszcze do niego duchem podobni jesteśmy.
3 Zdrowaś Maryja, Litania do św. Feliksa.
Dzień VIII
Miłością bliźniego, a szczególnie miłością wszystkich cierpiących, serce św. Feliksa dziwnie przejęte było. Ubodzy, chorzy, smutni, zbłąkani na drodze grzechu i dziateczki małe, to był przedmiot upodobania św. Feliksa. W nich wszystkich widział on Chrystusa i dla Chrystusa służył im, dogadzał, cieszył, upominał, nauczał, modlił się za nich i czynił wszystko co tylko potrafił, aby im miłość swoja okazać, a ta miłość jak czystą jakże święta była! Jak wolną od wszystkich ludzkich i ziemskich pobudek, jak niewyczerpaną i nie zniechęcającą się niczym… W porównaniu z jego poświęceniem, czymże jest wszystko co my czynimy?…
3 Zdrowaś Maryja, Litania do św. Feliksa.
Dzień IX
Matka i królową tych cnót wszystkich była w sercu św. Feliksa miłość Boża, prawdziwie seraficzna. Z niej pochodziła i w niej uwieńczenie miła cała Jego świętość. Z miłości to on pracował tak wiele, wyniszczał ciało swoje pokutą najsurowszą, wylewał w nieustannej modlitwie serce swoje przed Bogiem, wyśpiewywał na ulicach Rzymu wdzięczne a proste jak świergotanie polnego ptaszka piosneczki o słodkim Imieniu Pana Jezusa, zwoływał dziateczki małe, aby je uczyć pacierza, płonął żarliwością o zbawienie dusz krwią przenajdroższą Pana Jezus odkupionych, a nie przykrzył sobie w żadnym cierpieniu, w żadnej pracy…
O! miłości, miłości Jezusa, gdybyś ty rozpaliła serce nasze, jakże wielka stałaby się w nas odmiana, jak prędko z oziębłych i niedbałych zmienilibyśmy się na gorących i żarliwych w służbie Pańskiej. O! Święty Feliksie uproś nam miłość Bożą, a nic więcej pragnąć nie będziemy!
3 Zdrowaś Maryja, Litania do św. Feliksa.
Dodatkowa modlitwa końcowa
Święty Feliksie, zdany na miłosierdzie Boże,
Święty Feliksie, gorliwy duszpasterzu nie szukający zaszczytów,
Święty Feliksie, cierpiący z radością dla chwały Pana,
Święty Feliksie, opiekunie chorych na oczy,
Święty Feliksie, patronie prawdomównych,
Święty Feliksie, opiekunie zwierząt domowych,
Święty Feliksie, niebieski nasz opiekunie,
Abyśmy trwali przy Bogu, wypełniając Jego przykazania, uproś nam, Święty Feliksie.
Abyśmy Maryję, Matkę najlepszą, ukochali dziecięcą miłością,
Abyśmy z krzyża Chrystusa czerpali nadzieję w prześladowaniach,
Abyśmy nigdy od wiary nie odstąpili,
Abyśmy w pokoju serca mogli żyć i pracować,
Abyśmy zostali zachowani od fałszywych pomówień i oskarżeń,
Abyśmy naśladując świętych, osiągnęli niebo.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
K: Módl się za nami, Święty Feliksie z Noli.
W: Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.
Módlmy się: Boże, Ty Świętego Feliksa z Noli, kapłana, obdarzyłeś łaską męczeństwa i uszczęśliwiłeś chwałą nieba, pokornie błagamy, byśmy naśladując jego miłość ku Tobie i wypróbowaną wierność, trwali w zjednoczeniu z Chrystusem w Jego Kościele.
Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Historia nowenny do św. Feliksa z Kantalicjo
Nowenna ta związana jest z kultem św. Feliksa z Kantalicjo, pierwszego świętego z zakonu kapucynów, który żył w XVI wieku we Włoszech. Historia nabożeństwa ściśle splata się z jego życiową postawą oraz cudami przypisywanymi mu zarówno za życia, jak i po śmierci. Św. Feliks, nazywany „Bratem Deo Gratias” (Bogu niech będą dzięki), zasłynął w Rzymie jako kwestarz pomagający ubogim i chorym, a także jako wielki przyjaciel dzieci. Kult św. Feliksa rozwinął się dynamicznie po jego kanonizacji w 1712 roku, a nowenna stała się jedną z form upraszania łask za jego wstawiennictwem.
Szczególnym elementem historii tej pobożności jest tradycja poświęcania Oleju św. Feliksa. Zwyczaj ten narodził się w zakonie kapucynów i wiąże się z namaszczaniem chorych, co ma na celu uproszenie uzdrowienia. Nowenna często odmawiana jest równolegle z użyciem tego sakramentalium. W Polsce kult ten jest podtrzymywany głównie w klasztorach kapucyńskich (np. w Warszawie czy Krakowie), gdzie wierni gromadzą się na nabożeństwach ku czci świętego, odwołując się do wielowiekowej tradycji jego skutecznego orędownictwa w sprawach beznadziejnych i chorobach.
Kiedy i w jakich okazjach odmawiać nowennę?
Nowennę do św. Feliksa z Kantalicjo odmawia się najczęściej przez dziewięć kolejnych dni poprzedzających jego wspomnienie liturgiczne, które w Kościele katolickim przypada 18 maja. Jest to czas szczególnego przygotowania duchowego do uroczystości odpustowych w parafiach i zakonach związanych z duchowością franciszkańską. Można ją jednak odmawiać w dowolnym momencie roku, w zależności od indywidualnych potrzeb wiernego. Wierni sięgają po tę formę modlitwy w bardzo konkretnych intencjach. Św. Feliks jest czczony przede wszystkim jako patron dzieci, matek i chorych.
Dlatego nowennę odmawia się najczęściej w intencji:
- uzdrowienia chorych dzieci,
- szczęśliwego rozwiązania dla kobiet w ciąży,
- pomocy w trudnych sytuacjach materialnych i duchowych.
Często praktykuje się połączenie nowenny z namaszczeniem Olejem św. Feliksa, prosząc o cud zdrowia w przypadkach medycznie trudnych. Tekst nowenny zazwyczaj składa się z prośby o wstawiennictwo, Litanii do św. Feliksa oraz modlitwy końcowej, podkreślającej jego pokorę i miłość do bliźniego.